i

Ranking imion. Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2024 roku

W tegorocznym rankingu imion nadawanych dziewczynkom mamy zmianę na podium. Po latach dominacji Zofii, to Maja wysunęła się na prowadzenie!

To imię wybrało dla swoich córek aż 4640 rodziców. Maja jest krótkim, melodyjnym imieniem, które od lat cieszy się sympatią, ale w tym roku przejęło pierwsze miejsce (awans z 5. miejsca w 2023 roku). Zofia, choć spadła na drugą pozycję, nadal pozostaje w ścisłej czołówce.

Najpopularniejsze imiona dla dziewczynek w 2024 roku

TOP 10 imion dla dziewczynek w Polsce w 2024 roku to:

1. Maja – 4640 (awans z 5. miejsca)
2. Zofia – 4470 (spadek z 1. miejsca)
3. Zuzanna – 4144 (spadek z 2. miejsca)
4. Laura – 4036 (spadek z 3. miejsca)
5. Hanna – 3916 (spadek z 4. miejsca)
6. Julia – 3482 (bez zmian)
7. Oliwia – 3420 (bez zmian)
8. Pola – 3166 (bez zmian)
9. Alicja – 3131 (bez zmian)
10. Maria – 2698 (bez zmian)

Nie sposób też tradycyjnie nie wspomnieć o imieniu mojej córeczki Oliwia również utrzymuje się w pierwszej dziesiątce najczęściej nadawanych imion – co więcej, kolejny rok z rzędu zajęła 7 miejsce.

Jako mama Oliwii doskonale rozumiem, skąd ta popularność – imię to jest nie tylko eleganckie i ponadczasowe, ale też ma piękne znaczenie związane z pokojem (gałązka drzewa oliwnego).

Przypominam, że jestem na Instagramie! @blondpanidomu – zachęcam do obserwacji 

i

Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2024 roku

Wśród chłopców po raz kolejny triumfuje Nikodem. To imię, które jeszcze kilka lat temu było raczej rzadko spotykane, a dziś jest absolutnym hitem! Z kolei imiona Antoni i Jan – od lat utrzymujący się w czołówce – nadal zajmują wysokie miejsca na podium (bez zmian odpowiednio 2. i 3. miejsce).

Najpopularniejsze imiona dla chłopców w 2024 roku

TOP 10 imion dla chłopców w Polsce w 2024 roku to:

i

1. Nikodem – 6388 (bez zmian)
2. Antoni – 5404 (bez zmian)
3. Jan – 5277 (bez zmian)
4. Aleksander – 5170 (bez zmian)
5. Leon – 4669 (awans z 6. miejsca)
6. Franciszek – 4574 (spadek z 5. miejsca)
7. Ignacy – 4229 (awans z 8. miejsca)
8. Jakub – 3938 (spadek z 7. miejsca)
9. Stanisław – 3715 (awans o jedną pozycję)
10. Mikołaj – 3644 (spadek z 9. miejsca)

Co ciekawe, wciąż pewnym zainteresowaniem cieszy się imię mojego synka, czyli Aleks – choć nie znalazło się jeszcze w ścisłej dziesiątce, to trzyma swoją stabilną pozycję. Jako mama Aleksa z przyjemnością obserwuję ten trend i jestem ciekawa, czy w kolejnych latach imię to wskoczy do TOP 10

Przeczytaj jeszcze: Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2023 roku.

i

Jak zmieniały się trendy imion?

Analizując tegoroczne wyniki, widać, że Polacy wciąż cenią klasykę, ale jednocześnie nie boją się wybierać bardziej oryginalnych imion.

W zestawieniu TOP 10 imion dla dziewczynek w 2024 roku można dostrzec subtelne zmiany w trendach. Choć na podium nadal dominują klasyczne imiona, jak Zofia czy Zuzanna, to wyraźnie widać rosnącą popularność Mai, która w tym roku awansowała na pierwsze miejsce. Inne tradycyjne imiona, jak Hanna czy Maria, utrzymują swoją pozycję, ale w rankingu wciąż obecne są również bardziej współczesne propozycje, jak Laura, Pola czy Oliwia

Podobne zjawisko można zauważyć w zestawieniu TOP 10 dla chłopców w 2024 roku. Nikodem ponownie zajął pierwsze miejsce, co świadczy o tym, że imiona o nowocześniejszym brzmieniu nie są już chwilową modą, ale na stałe zagościły wśród najchętniej wybieranych. Wciąż jednak w czołówce pozostają klasyczne: Antoni, Jan i Aleksander, które od lat są pewnym wyborem wielu rodziców.

Z drugiej strony niektóre imiona już powoli odchodzą w zapomnienie. W 2024 roku zaledwie kilku chłopców otrzymało imię Wacław, a imię Wiesława stało się niemal unikatowe.

Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2024 roku

Analizując tegoroczne dane, widać, że tradycyjne imiona wciąż cieszą się dużym uznaniem, ale jednocześnie coraz większą popularność zdobywają nowoczesne propozycje.

Rodzice chętnie sięgają po imiona z głębokimi historycznymi korzeniami, ale jednocześnie nie boją się wybierać tych o bardziej współczesnym brzmieniu. To pokazuje, że wybór imienia dla dziecka to nie tylko kwestia indywidualnych preferencji, ale także odbicie aktualnych trendów i inspiracji płynących z kultury, mediów oraz życia codziennego.

***

Jeśli czekacie na maluszka i zastanawiacie się nad imieniem – może warto poszukać inspiracji w tym rankingu? A jeśli już macie dzieci – czy ich imiona znalazły się w pierwszej dziesiątce? Jakie imiona są Waszymi faworytami? Koniecznie dajcie mi znać w komentarzu

Zdjęcia: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
• dołączysz do mnie na TikToku.

i

Ranking imion. Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2023 roku

Warto zauważyć, że wśród dziewczynek nie nastąpiły większe zmiany w porównaniu z pierwszą połową roku 2023. Zofia pozostaje na czele rankingu, utrzymując swoją pozycję jako najpopularniejsze imię dla dziewcząt.

Najpopularniejsze imiona dla dziewczynek w 2023 roku

TOP 10 imion dla dziewczynek w Polsce w 2023 roku to:

1. Zofia – 4968
2. Zuzanna – 4800
3. Laura – 4602
4. Hanna – 4565
5. Maja – 4461
6. Julia – 4254
7. Oliwia – 3846
8. Pola – 3692
9. Alicja – 3593
10. Maria – 3137

Porównując dane za rok 2022 i 2023, możemy zauważyć kilka interesujących zmian. Imiona Zofia i Zuzanna, które zajmowały odpowiednio pierwsze i drugie miejsce w 2022 roku, utrzymały swoją popularność również w 2023 roku, zachowując swoje pozycje w rankingu.

Natomiast imię Laura zanotowało awans z szóstego miejsca na trzecie, zastępując Julię, która spadła na szóstą pozycję. Imiona Maja, Hanna, Oliwia, Alicja i Pola zachowały swoje pozycje w rankingu, chociaż niektóre z nich mogły mieć niewielkie fluktuacje w ilości nadawanych imion. Warto również zauważyć, że imię Lena wypadło z pierwszej dziesiątki, ustępując miejsca imieniu Marii w 2023 roku.

Przypominam, że jestem na Instagramie! @blondpanidomu – zachęcam do obserwacji 

i

Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2023 roku

W przypadku chłopców na czele rankingu znalazł się Nikodem, zdobywając imponującą liczbę nadanych imion. Warto również zwrócić uwagę na awans imienia Ignacy o jedną pozycję oraz spadek imienia Mikołaj z miejsca 8. na 9.

Najpopularniejsze imiona dla dziewczynek w 2023 roku

TOP 10 imion dla chłopców w Polsce w 2023 roku to:

1. Nikodem – 6532
2. Antoni – 5663
3. Jan – 5638
4. Aleksander – 5625
5. Franciszek – 4965
6. Leon – 4916
7. Jakub – 4474
8. Ignacy – 4166
9. Mikołaj – 4081
10. Stanisław – 3874

W przypadku imion dla chłopców – Antoni, Jan i Aleksander utrzymały swoją dominującą pozycję, zajmując odpowiednio pierwsze, drugie i trzecie miejsce zarówno w 2022, jak i w 2023 roku.

Natomiast Nikodem, który w 2022 roku było poza podium, zaskakująco znalazł się na pierwszym miejscu w 2023 roku. Franciszek utrzymał swoją pozycję na piątym miejscu, podczas gdy imię Jakub spadło z piątego miejsca na siódme. Imiona Leon, Mikołaj i Filip zachowały swoje pozycje w rankingu, choć mogły mieć pewne zmiany w ilości nadawanych imion. Warto również zauważyć awans imienia Stanisław z dziesiątego na dziewiąte miejsce – kosztem imienia Filip, które wypadło z pierwszej dziesiątki.

Przeczytaj jeszcze: Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2022 roku.

i

Tradycja vs Nowoczesność: Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2023 roku

Czy w tegorocznym rankingu Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2023 roku dominują tradycyjne czy bardziej nowoczesne tendencje?

W zestawieniu TOP 10 10 najpopularniejszych imion dla dziewczynek w 2023 roku dominują imiona tradycyjne, takie jak Zofia, Zuzanna, Hanna czy Maria. To imiona o głębokich korzeniach historycznych i kulturowych, które od lat cieszą się dużą popularnością w Polsce. Jednak wśród dziewczynek znajdują się także imiona o bardziej nowoczesnym charakterze, takie jak Laura, Maja czy Oliwia, co pokazuje, że wciąż istnieje zróżnicowanie i miejsce dla różnych stylów imion.

Podobna sytuacja ma miejsce w rankingu TOP 10 najpopularniejszych imion dla chłopców w 2023 roku – w nim również możemy zaobserwować stan równowagi między tradycją a nowoczesnością. Imiona tradycyjne, takie jak Antoni, Jan, Aleksander czy Franciszek, współistnieją obok imion o bardziej współczesnym brzmieniu, jak np. Nikodem, Leon czy Mikołaj. Ta różnorodność w wyborze imion dla chłopców odzwierciedla zmieniające się preferencje rodziców oraz zróżnicowane inspiracje przy wyborze imienia dla swoich synów.

i

Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2023 roku

Analizując te dane, można stwierdzić, że w Polsce nadal istnieje silne przywiązanie do tradycji w wyborze imion dla dzieci, ale równocześnie można zaobserwować rosnącą otwartość na nowoczesne i bardziej nietypowe nazwy. To pokazuje, że wybór imienia dla dziecka jest nie tylko kwestią osobistych preferencji, ale także odzwierciedleniem zmieniających się trendów społecznych i kulturowych.

***

Zdjęcia: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
• dołączysz do mnie na TikToku.

Ranking imion: najpopularniejsze imiona w Polsce w 2022 roku

Jeśli chodzi o imiona żeńskie nadawane dzieciom w Polsce w 2022 r., to na pierwsze miejsce wstąpiła księżniczka Zofia. Zarówno w rankingu za 2020, jak i 2021 zajmowała drugie miejsce, tym razem w końcu objęła czołówkę. Osobiście bardzo lubię to imię – to jasny sygnał, że w łaski młodych rodziców wraca wiele tradycyjnych imion. Ubiegłoroczna Zuzanna spadła w tym roku na drugą pozycję.

W przypadku chłopców również obyło się bez większych zaskoczeń. Na pierwszym miejscu wciąż utrzymuje się Antoni, a zaraz za nim Jan i Aleksander – również na tych samych pozycjach – podobnie jak w rankingu imion męskich nadawanych dzieciom w Polsce za 2020 oraz 2021 rok.

Zobaczmy, jakie inne imiona nadawano urodzonym w 2022 roku dziewczynkom:

Ranking imion: Wyniki w województwach

Okazuje się, że nie wszędzie imię Zofia cieszyło się największą popularnością – w województwach wygrywały również takie imiona dla dziewczynek, jak: Zuzanna, Maja i Hanna.

Podobna sytuacja miała miejsce z najbardziej popularnymi imionami dla chłopców – choć w Polsce przodowało imię Antoni, to w poszczególnych województwach rodzice decydowali się najczęściej również na takie imiona, jak: Nikodem, Aleksander, Leon czy Jan.

Liderzy z poszczególnych województw

• dolnośląskie – Zuzanna i Antoni (w 2021 r.: bez zmian)
• kujawsko-pomorskie – Zuzanna i Nikodem (2021 r.: Zofia i Antoni)
• lubelskie – Zuzanna i Antoni (2021 r.: bez zmian)
• lubuskie – Maja i Leon (2021 r.: Hanna i Antoni)
• łódzkie – Hanna i Aleksander (2021 r.: Hanna i Antoni)
• małopolskie – Zuzanna i Antoni (2021 r.: bez zmian)
• mazowieckie – Zofia i Jan (2021 r.: bez zmian)
• opolskie – Hanna i Antoni (2021 r.: bez zmian)
• podkarpackie – Zuzanna i Antoni  (2021 r.: Julia i Antoni)
• podlaskie – Zuzanna i Aleksander (2021 r.: bez zmian)
• pomorskie – Zuzanna i Antoni (2021 r.: bez zmian)
• śląskie – Hanna i Antoni (2021 r.: Zuzanna i Jakub)
• świętokrzyskie – Hanna i Aleksander (2021 r.: Hanna i Antoni)
• warmińsko-mazurskie – Zofia i Nikodem (2021 r.: Zuzanna i Aleksander)
• wielkopolskie – Zofia i Jan (2021 r.: Zofia i Antoni)
• zachodnio-pomorskie – Hanna i Antoni (2021 r.: Maja i Antoni)

Najmniej popularne imiona

Najmniej popularne imiona nadawane dzieciom to jednocześnie te mniej oczywiste. W tym „rankingu” znajdziemy takie imiona żeńskie jak: Cristina, Camille, Harper, Penelope czy Chanel oraz męskie: Brian, Maxym, Raphael, Lionel czy Orlando (nadane w 2022 r. po 2 razy).

Ze względu na ochronę danych osobowych, Ministerstwo Cyfryzacji nie podaje do wiadomości imion, które zostały nadane tylko jednemu dziecku.

Zdjęcia: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
• dołączysz do mnie na TikToku.

Już jest! Ministerstwo Cyfryzacji opublikowało właśnie najnowszy ranking imion, w którym znalazły się najpopularniejsze imiona w Polsce w 2021 roku. Jeśli jesteś ciekawa, jakie imiona nadawali swoim córkom i synom świeżo upieczeni rodzice w minionym roku lub chcesz sprawdzić, jak często było wybierane imię Twojego dziecka, to gorąco zachęcam Cię do czytania dalej

Ranking imion: najpopularniejsze imiona w Polsce w 2021 roku

Jeśli chodzi o chłopców, to po raz kolejny nie odnotowano w tej kwestii zmian. Król jest tylko jeden i zwie się Antoni – co więcej, to imię otwiera ranking od lat

O ile jednak w ubiegłorocznym zestawieniu znalazły się dwie królowe (1. miejsce zajęły egzekwo Zuzanna i Julia), o tyle w tym roku niekwestionowaną królową została Zuzanna. Co ciekawe, Julia spadła dopiero na 4. pozycję .

Zobaczmy, jakie inne imiona nadawano urodzonym w 2021 roku dziewczynkom:

Ranking imion: Wyniki w województwach

Zdjęcie: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie.

Dokładnie rok temu napisałam wpis: Niania, żłobek czy babcia? Co po urlopie macierzyńskim? w którym wypisałam plusy i minusy każdego z tych rozwiązań. Jednak niedawno udzielony redakcji Programu 1 Polskiego Radia wywiad zachęcił mnie do tego, by ponownie pochylić się nad tematem, ale tym razem od innej strony.

Dziś wspólnie przeanalizujemy plusy i minusy posyłania dziecka do żłobka w kontekście samodzielnego opiekowania się dzieckiem w domu. Wszystko w czasie pandemii.

Czy posyłać dziecko do żłobka?

PLUSY ŻŁOBKA

Moim zdaniem głównym plusem żłobka jest przede wszystkim to, że (powiedzmy sobie szczerze): mamy gdzie zostawić dziecko, kiedy my musimy pracować.

Wielu rodziców (a właściwie mam) nie chce lub nie może sobie pozwolić na pozostanie z dzieckiem w domu po zakończeniu urlopu macierzyńskiego i w związku z tym jest to często jedyna alternatywa umożliwiająca powrót na rynek pracy. Oczywiście istnieją inne opcje, jak np. babcia lub niania, natomiast z moich obserwacji wynika, że to właśnie na posłanie dziecka do żłobka najczęściej decydują się polscy rodzice.

Powodów może być wiele, ale takie najważniejsze plusy moim zdaniem to:

– wysokość opłat – te są o wiele niższe niż wynagrodzenie opiekunki,

– szeroki przedział godzinowy – czyli, że możemy pozostawić dziecko w żłobku w takich godzinach w jakich nam to odpowiada (w godzinach naszej pracy),

– żłobek stymuluje rozwój dziecka – dziecko spędza czas na kreatywnych zajęciach i zabawie z rówieśnikami, uczy się samodzielności, reguł, dyscypliny czy innych przydatnych umiejętności.

Poza tym:

– w żłobku mamy większy nadzór nad prawidłowością opieki – w placówce są inne opiekunki, personel, przewijają się rodzice, coraz częściej zdarzają się kamery czy kontrole,

– a do tego (co także może być istotne) odpada nam problem choroby personelu – co daje pewnego rodzaju poczucie stabilizacji, bo możemy przyprowadzić dziecko do placówki codziennie (zawsze, gdy tego potrzebujemy). Kiedy natomiast zachoruje nam babcia czy niania – a my musimy być w tym czasie w pracy – to sytuacja jest o wiele trudniejsza.

MINUSY ŻŁOBKA

Posyłając jednak dziecka do żłobka warto wspomnieć o pewnych minusach, takich jak przede wszystkim:

– koszty (pomimo, że niższe niż wynajęcie niani) to wciąż spory wydatek dla wielu rodzin,

– początkowa adaptacja, która może być bardzo trudna – zarówno dla dziecka, jak i rodziców,

– warto pamiętać, że żłobek nigdy nie zapewni naszemu dziecku indywidualnej opieki – chociażby dlatego, że na jednego nauczyciela w żłobku przypada 8 dzieci.

– choroby! Na początku swojej „kariery” w placówce maluch będzie chorował bardzo często – musimy więc dogłębnie przemyśleć czy rodzaj wykonywanej pracy zniesie częste zwolnienia z tytułu opieki nad chorym dzieckiem lub czy też będziemy w stanie szybko znaleźć alternatywną opiekę na ten czas.

Przeczytaj jeszcze: Pół roku z dziećmi w domu – czy macierzyństwo i pracę faktycznie da się pogodzić?

PANDEMIA A ŻŁOBEK

Czy posyłać dziecko do żłobka w czasie pandemii?

Jest to dość ważne rozpatrując w szczególności w kontekście obecnej sytuacji epidemiologicznej. Może ona rodzić różnego rodzaju dylematy u rodziców, którzy rozpatrują posłanie (lub nie) swojej pociechy do żłobka.

Ja osobiście uważam, że wszyscy trwamy w tej sytuacji już niespełna rok i raczej nie zanosi się na rychłą zmianę. Oczywiście warto minimalizować ryzyko zakażenia i w miarę możliwości ograniczać kontakty społeczne – w szczególności z osobami starszymi, natomiast jeśli musimy pracować i np. nie możemy sobie pozwolić na wynajęcie niani no to decyzja jest prosta

Żłobek może być takim samym źródłem zakażenia jak dla nas np. miejsce pracy, więc chyba nie ma co go tak od razu (i wyłącznie z powodu trwającej pandemii) skreślać.

Jeśli jednak mamy możliwość pozostania z dzieckiem w domu i odłożenia powrotu na rynek pracy na jakiś czas lub czasowo pogodzenia pracy (np. z domu) z opieką nad dzieckiem to czemu nie? Myślę jednak, że przede wszystkim to my sami musimy czuć się w zgodzie z podjętą decyzją, a nikomu nic do tego jaka ona będzie

Może zainteresuje Cię jeszcze: Jak zorganizować pracę zdalną z dziećmi w domu? [10 wskazówek]

Jeśli jednak już chciałybyśmy rozpatrywać wady i zalety pozostania z dzieckiem w domu – nie mówię tutaj już o pracy zdalnej z dzieckiem tylko po prostu o przedłożeniu wyłącznej opieki nad swoim dzieckiem ponad rozwiązanie praca + żłobek – to mogłabym wskazać następujące zalety:

i

PLUSY POZOSTANIA Z DZIECKIEM W DOMU

– przede wszystkim to my – rodzice jesteśmy najlepszą opieką dla swojego dziecka i pozostanie z nim dłużej w domu – czyli znajomym mu środowisku nie spowoduje u niego żadnego stresu (jak np. podczas adaptacji w żłobku),

– oszczędzamy też sporo czasu – który np. w innej sytuacji byłby poświęcany na pracę oraz zawożenie i odbieranie dziecka,

– no i oczywiście zyskujemy mniejsze ryzyko zachorowania – natomiast nie jest do końca powiedziane czy trzymanie dziecka pod kloszem długofalowo będzie miało dobre skutki – bo prędzej czy później dziecko i tak trafi np. do przedszkola, w którym zapewne „odchoruje” swoje.

MINUSY POZOSTANIA W DOMU

– z mojej perspektywy – stagnacja zawodowa mam.

Często to właśnie one zostają z dziećmi w domu, a biorąc pod uwagę fakt np. zwolnienia lekarskiego w czasie ciąży, następnie urlopu macierzyńskiego (który może trwać nawet rok) czy wychowawczego – okazuje się, że w życiu zawodowym pojawia się naprawdę spora dziura, która w przyszłości może zostać niezbyt dobrze odebrana przez potencjalnych pracodawców.

– dużym minusem może też być pogorszona kondycja finansowa rodziny w sytuacji, kiedy to tylko jedna osoba pracuje.

Wydaje mi się, że właśnie dlatego wiele mam rezygnuje z pozostania ze swoim dzieckiem w domu po upłynięciu urlopu macierzyńskiego. Różnego rodzaju produkty czy opłaty są z roku na rok coraz droższe i by móc sobie pozwolić na życie na akceptowalnym poziomie często niestety wymagana jest praca zawodowa dwojga rodziców.

***

No dobrze – to czy posyłać dziecko do żłobka?

Podsumowując: moim zdaniem żłobek nie jest i nigdy nie będzie najlepszą formą opieki, ale żadna tak naprawdę nie jest doskonała – bo każda sytuacja każdego rodzica jest po prostu inna. Mamy inne oczekiwania od życia, inne możliwości – zarówno finansowe jak i np. logistyczne (bo nie każda rodzina mieszka w dużym mieście i ma dwa samochody).

Warto więc po prostu na chłodno przeanalizować, co będzie najlepsze w sytuacji w jakiej znajdujemy się właśnie my i wówczas podjąć decyzję. Jaka by ona nie była – na pewno będzie najlepsza dla naszego dziecka.

Przeczytaj jeszcze: Plusy i minusy prowadzenia firmy, kiedy się ma dzieci.

Zdjęcia: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie.

Już jest! Ministerstwo Cyfryzacji opublikowało właśnie najnowszy ranking imion, w którym znalazły się najpopularniejsze imiona w Polsce w 2020 roku. Jeśli jesteś ciekawa, jakie imiona nadawali swoim córkom i synom świeżo upieczeni rodzice w minionym roku to jesteś we właściwym miejscu

Ranking imion: najpopularniejsze imiona w Polsce w 2020 roku

Przeczytaj jeszcze: Najpopularniejsze imiona w Polsce w 2019 roku

Ranking imion: Wyniki w województwach

Najmniej popularne imiona

Ramona, Konsuela i Eulalia – to dziewczęce imiona, które w zestawieniu pojawiają się najrzadziej. Podobnie imiona chłopięce: Joszko, Zbyszko czy Hipolit.

Zdjęcia: Łukasz Roszyk Photography

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz
• polubisz mój fanpage na Facebooku, tak, żeby być na bieżąco z nowościami
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie.

Dzień Dziecka Utraconego

Dzień Dziecka Utraconego to swego rodzaju hołd. Składany przez rodziców, którzy doświadczyli straty dziecka. Często więcej niż raz. Dodatkowo, święto to stwarza okazję do opowiedzenia o swojej stracie i uzyskania od bliskich co najmniej krzty zrozumienia.

Ja byłam w ciąży cztery razy, o czym opowiadałam już na blogu wielokrotnie. Niestety tylko dwie z czterech ciąż zakończyły się szczęśliwym rozwiązaniem. Czasami jednak patrzę na moje dzieci i myślę sobie, że: aż dwie. Znam kobiety, które roniły więcej niż dwa razy, a także takie, które borykały się z problemem w ogóle zajścia w ciążę. Niestety część z nich do dziś nie doczekała się nawet jednej, wymarzonej pociechy. Mając już w głowie pewien całościowy obraz sytuacji, myślę, że jednak jestem szczęściarą.

Mimo to, mam również prawo to odczuwania takich emocji jak złość, smutek i ból w związku z tymi dwiema stratami, które już na zawsze odcisnęły piętno na moim życiu. To przecież nie tak, że ta cała czarna przeszłość została wymazana i nie mam prawa jej rozpamiętywać bo ostatecznie przecież mam dwoje dzieci. W takim szczególnym dniu jak Dzień Dziecka Utraconego wracam myślami do tego wszystkiego, co było przecież nie aż tak dawno temu.

Pamiętam dokładnie, jak dowiedziałam się o drugiej ciąży, jak podekscytowana szybko podzieliłam się niespodziewaną nowiną z kilkoma najbliższymi koleżankami z pracy i jak szybko tego pożałowałam. Pamiętam przeraźliwy ból, krwawienie i wizyty lekarskie w trybie pilnym. Leżenie w łóżku i wypatrywanie choć iskierki nadziei na szczęśliwy finał. Do końca życia nie zapomnę nieprzedłużenia umowy o pracę z powodu utraty ciąży. Chodzenia do niej przez kolejne tygodnie, udawania przed współpracownikami, że nigdy w żadnej ciąży nie byłam i niemożności podzielenia się informacją o utracie pracy z innymi do ostatniego dnia.

Te wszystkie emocje rozdzierały mi wtedy serce i wierz mi, że nie zapomnę ich nigdy.

Czegoś takiego nie da się wybaczyć, zrozumieć, zapomnieć.

Dzień Dziecka Utraconego

Pamiętam dokładnie moment, w którym dowiedziałam się o trzeciej ciąży. Na początku jeszcze miałam nadzieję, dużo nadziei w sobie. Byłam pewna, że skoro mam zdrowego synka z książkowej ciąży, to to jedno poronienie to był „przypadek”. Cholernie trudna sytuacja, ale taka, która się już nigdy nie powtórzy. Bardzo się pomyliłam, bo musiałam po raz kolejny przejść to samo, tylko bardziej. Bałam się utraty kolejnej pracy, więc chodziłam do niej krwawiąc w firmowej toalecie. Nikt nie wiedział, jaki dramat właśnie rozgrywa się w mojej głowie i ciele.

Po raz kolejny musiałam przykleić sztuczny uśmiech na twarz i udawać, że wszystko jest w porządku. A przecież mi właśnie runął cały świat.

Utrata trzeciej ciąży doświadczyła mnie mocniej niż poprzedniej, bo ta zakończyła się na późniejszym etapie. Dodatkowo czekał mnie jeszcze zabieg w szpitalu, zawożenie próbek „materiału” dziecka do laboratorium, szereg specjalistycznych badań, organizacja pochówku i skrócony urlop macierzyński.

Trudne, trudne emocje.

I w tym wszystkim ja. Mąż, który również doświadczył straty dziecka i usiłujący zrozumieć, przez co przechodzę. Syn, który nie wiedział, dlaczego mama ciągle chodzi z przeszklonymi oczami. I bliscy, którzy albo nie wiedzieli o ciąży albo jak się w tej sytuacji zachować.

Teraz, z perspektywy czasu wspominam siebie jako taką skamieniałą, wypraną z emocji, z uczuć.

Czułam, jakby to wszystko rozgrywało się wokół mnie. Nie wierzyłam, że to ja, że to właśnie mnie to dotknęło. Przecież takie rzeczy zdarzają się tylko tym innym. Nie mnie. A jednocześnie wiedziałam, że tego wszystkiego nie da się już cofnąć. Pętla smutku zaciskała się wokół mojej szyi coraz bardziej i bardziej. Chodziłam na terapię, zmagałam się z ciągłym zgłaszaniem mnie do kontroli ZUS przez ówczesnego pracodawcę i… czekałam.

Czekałam, aż to wszystko się skończy. Aż ktoś tam na górze w końcu odpuści. Odliczałam dni, tygodnie, miesiące, aż ta burza przeminie.

I w końcu pojawiła się ona. Idealna, piękna, pachnąca. Nasze rainbow baby.

Dzień Dziecka Utraconego

Mimo to, przez pierwsze miesiące jej życia los dalej nas nie szczędził. Był taki jeden moment, kiedy nieprzytomna ze zmęczenia wisiałam nad inkubatorem, w którym pod czterema lampami leżała nasza córeczka i gdzieś pomiędzy trzymaniem ją za maleńką łapkę, a podpisywaniem zgody na transfuzję wymienną krwi pomyślałam sobie, że to już koniec. Że ją stracimy. W tym momencie byłam wręcz o tym przekonana. Nie widziałam cienia szansy na to, by wszystko się odwróciło.

A jednak udało nam się wyrwać ją ze szponów śmierci. Wierzę w to, że przekazałam jej wtedy całą moją wewnętrzną siłę. Umówiłam się z nią przecież wtedy, tam, w tym szpitalu, że musi być zdrowa. Że będzie zdrowa. To wtedy ją odzyskaliśmy.

Dopiero, kiedy wracam myślami do wszystkich tych trudnych momentów, które przeszliśmy uświadamiam sobie ich skalę.

Przypominam sobie, że Bóg doświadcza bólem tylko tych, którzy są w stanie go znieść. Wtedy nie uważałam się za silną osobę. Patrzę jednak na siebie teraz i wiem, że już silniejsza nie mogłabym być. Nie myślę też jednak, że cierpienie uszlachetnia. Raczej sieje pustkę. I niszczy od środka. Przesiąka do każdej tkanki ciała i zmienia bezpowrotnie.

Zakładam, że jeśli czytasz ten tekst, to emocje o których mówię są Ci bliskie. Szukasz jakiejś pomocy, zrozumienia czy wsparcia. Niestety nie mam gotowej recepty na Twój ból.

Pamiętaj jednak, że takich osób jak ja czy Ty jest więcej. To nie Twoja wina – nie mogłaś zrobić nic więcej, by zapobiec temu, co się stało. Mam nadzieję, że moje słowa choć w maleńkim stopniu będą kojące i poczujesz, jakby w połowie drogi spotkały się dwie pokrewne dusze.

Dzień Dziecka Utraconego to szczególny dzień. To nie są pluszowe, instagramowe i inspirujące rzeczy, którymi chętnie podzieliłybyśmy się z innymi. Utrata dziecka to odzwierzęcenie, zblazowanie, wręcz namacalny fizyczny ból, rozdzierająca serce pustka, rozpacz i żywoczerwona krew. Uważam jednak, że mimo, iż na co dzień raczej wolimy nie wracać do tego, co trudne i bolesne, to warto choć na ten jeden dzień w roku pozwolić wszystkim negatywnym emocjom znaleźć ujście. W końcu lepiej raz na jakiś czas pozbyć się ich ze swojej głowy i serca, niż trzymać kurczowo w sobie.

Dzień Dziecka Utraconego

Przeczytaj więcej o temacie poronienia:

Historia mojej drugiej ciąży
Czy jutro będziemy szczęśliwi? Moja trzecia ciąża.
Jak wyrzucić z pracy ciężarną?
MTHFR – przyczyny, objawy, leczenie
Poronienie… i co dalej?
Ciąża po poronieniu: jaka jest?
Ogród pamięci
Prowadzenie ciąży po poronieniu – odpowiadam na pytania czytelniczek
Poronienie – odpowiadam na pytania czytelniczek 2# [LIVE]

Zdjęcia: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie.

Jak odstawić dziecko od piersi?

I kiedy? U mnie ta chęć pojawiła się już jakiś czas temu i narastała z każdym dniem.

Cieszę się, że udało mi się wygrać walkę o naturalne karmienie (pisałam o tym TUTAJ), do końca lubiłam tę bliskość podczas karmienia i nie narzucało ono na mnie praktycznie żadnych ograniczeń. Przy niespełna 1,5-rocznym dziecku, które już jadło absolutnie wszystko nie było już mowy o ściąganiu mleka, bo muszę wyjść na kilka godzin z domu Mimo to zaczęłam intensywnie myśleć o odstawieniu.

Karmienie zaczęło mnie męczyć. Przez pandemię, zamknięcie żłobka i siedzenie ze mną w domu non stop Oliwka zaczęła spędzać przy piersi coraz więcej czasu. Z nudów, ze smutku, ze zmęczenia. Nie mogłam spokojnie usiąść na kanapie, żeby do mnie nie przypełzła Do tego wszystkiego mocno upodobała sobie tzw. „sterowanie odbiorników”, które szczerze znienawidziłam.

W pewnym momencie poczułam, że to jest ten moment, kiedy chciałabym z karmienia całkowicie zrezygnować.

Nie miałam poczucia, że coś jej zabieram. Wiedziałam, że lubi jeść i z głodu przymierać nie będzie, a poza tym mocno pragnęłam, by moje ciało w końcu stało się na powrót moje Nie mogłam się jednak zebrać do kupy, by owe odstawienie od piersi przeprowadzić. Nie jestem zbyt konsekwentna, źle reaguję na rozdzierające serce płacz i histerie, więc wciąż odsuwałam je w bliżej nieokreśloną przyszłość. W końcu jednak postanowiłam, że zaczynam działać!

A kiedy powie się A to już trzeba powiedzieć B…

Zdjęcie: Łukasz Roszyk Photography

Jak sobie pomóc w tym okresie?

To, by o siebie zadbać w okresie odstawiania od piersi jest bardzo ważne.

Wielokrotnie przechodziłam już zastoje i zapalenie piersi i bardzo zależało mi, by do tematu podejść z głową, to jest: nic nie przyspieszać. Nie zależało mi, by odstawić Oliwkę z dnia na dzień – wiedziałam, że nie będzie to dobre ani dla niej ani dla mnie. Być może taka metoda się komuś sprawdziła, ale ja wolałam działać zachowawczo.

Niektórym może się wydawać, że mleko w piersiach samo magicznie zaniknie po odstawieniu dziecka, ale nic bardziej mylnego. Warto wspomóc proces wyciszania laktacji i moim zdaniem najlepiej jest spróbować to zrobić w jak najbardziej naturalny sposób.

Podstawowym sposobem wyciszania laktacji jest stopniowe odstawianie dziecka od piersi.

Można to zrobić rezygnując z karmień jedno po drugim, wydłużając przerwy między nimi, albo zastępując karmienie posiłkiem stałym. Zaraz opowiem Ci jak to wyglądało u mnie

Zdjęcie: Łukasz Roszyk Photography

Odstawienie dziecka od piersi – jak to zrobiłam?

Dwa razy dziennie piłam szklankę naparu z liści szałwii

Działa ona hamująco na laktację, a dodatkowo ma również działanie przeciwzapalnie. Trzeba jednak pamiętać o tym, by nie pić jej dłużej niż przez 14 dni. Jeśli jednak czujesz, że tego pokarmu wciąż masz za dużo i zaczynają Ci się robić zastoje – możesz się wspomóc odciąganiem mleka ręcznie lub laktatorem.

Co jednak ważne – ściągaj tylko do uczucia ulgi, a nie więcej! W końcu chcesz zatrzymać laktację, a nie jeszcze bardziej ją nakręcać

Rezygnowałam najpierw z „mniej ważnych” karmień

Najłatwiej było mi odstawić za jednym razem wszystkie dodatkowe karmienia w ciągu dnia. Zostawiłam tylko karmienie rano, na drzemkę, do spania wieczorem i nocne.

Nie było to zbyt trudne, wystarczy tylko wypełnić dziecku dzień tak, by nie miało czasu myśleć o piersi. Starałam się zbyt wiele nie siadać i nie kłaść w towarzystwie Oliwki, by nie przypominać jej o mleku. Nie nosiłam też zbyt wydekoltowanych bluzek z łatwym dostępem do piersi

Zdjęcie: Łukasz Roszyk Photography

Z dnia na dzień sukcesywnie rezygnowałam z kolejnych karmień

Już drugiego dnia zupełnie odrzuciłam karmienia nocne i na drzemkę. Musiałam znaleźć sobie inny sposób na usypianie Oliwki w ciągu dnia – wybierałam wózek albo nosidło i w nich usypiała dość szybko.

Kiedy jednak po dwóch dniach siadły mi plecy od noszenia, postanowiłam, że jednak w to nie idę (w myśl „jak przyzwyczaisz = tak będziesz miała”) i postanowiłam nauczyć Oliwkę zasypiać na leżąco w łóżeczku z moim wsparciem w postaci głaskania po pleckach, opowiadania, przytulania itp. Z sukcesem!

Tę samą metodę zastosowałam w nocy. Cały czas dużo jej tłumaczyłam, że mleczko w nocy śpi i że będzie mogła się napić rano.

Miałam przygotowaną wodę, którą proponowałam jej w zamian, ale nie była nią zbytnio zainteresowana.

Oczywiście pierwsza noc upłynęła nam na histerii i płaczu, miałam też taki moment, że chciałam już całkowicie odpuścić całe to odstawianie… Byłam nieprzytomna, nieprzyzwyczajona do nocnych pobudek – bo dotychczas Oliwka piła w nocy rzadko i przez sen (zarówno swój jak mój) – kryzys jednak okazał się być przejściowy, a każda noc dużo lepsza od poprzedniej.

Zdjęcie: Pani Woźna

Pomysł z usypianiem na leżąco, przytulaniem i głaskaniem okazał się być strzałem w dziesiątkę!

Oli szybko przyzwyczaiła się do tej metody, co tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że dzieci świetnie adaptują się do nowych warunków. Już na czwarty dzień odstawiania zupełnie przestała się do mnie „dobierać” zarówno w dzień, jak i w nocy – jakby przestawił się jej jakiś trybik w głowie. Zrozumiała, że mleczka nie ma, ale możemy się poprzytulać, jeśli jest jej smutno.

Kolejnego, piątego dnia odstawiłam jej karmienie poranne.

To akurat był zupełny przypadek, bo wstałam przed nią i zaczęłam ogarniać coś w domu. Kiedy wstała, było już śniadanie i brak porannego karmienia przeszedł totalnie bez echa.

Wtedy zostało nam już tylko jedno, wieczorne karmienie, ale postanowiłam jeszcze utrzymać je do końca tygodnia bo czułam, że mleka w piersiach zbiera mi się wciąż dość dużo. Przywyczajona do nowego sposobu usypiania Oli zupełnie przestała domagać się piersi.

Ostatecznie po tygodniu łagodnego odstawiania, udało mi się ją od piersi odstawić

Zdjęcie: More for Family Fotografia

Wypracowanie alternatywnej metody usypiania

To bardzo ważna, a nawet powiedziałabym – kluczowa kwestia.

Warto sobie z góry zaplanować jak w inny sposób planujemy usypiać dziecko na drzemkę, wieczorem czy podczas nocnych pobudek. Oliwka całkiem ładnie zasypia w wózku, ale czas jej drzemek przeznaczam na pracę. Nie mogłabym więc pozwolić sobie na spacerowanie z nią przez 2-3h – poza tym zdecydowanie bardziej wolę to robić, kiedy nie śpi

W nosidle zasypiała na drzemkę momentalnie, ale tak jak wspomniałam szybko wysiadły mi plecy, coś przeskoczyło w barku i musiałam ratować się matą do akupresury.

Metodą eliminacji, prób i błędów wypracowałyśmy usypianie sobie w łóżku i to też super sprawa na nocne pobudki, podczas których nie muszę się specjalnie rozbudzać. Jak dotąd ten sposób sprawdza nam się świetnie i szczerze mogę Ci go polecić

Zdjęcie: More for Family Fotografia

Poza tym, jeszcze warto zwrócić uwagę na to, by:

• dziecko w ciągu dnia miało swobodny dostęp do posiłków stałych,
• nie łamać się w gorszych okresach,
• nie proponować dziecku piersi, kiedy samo się o nią nie upomina,
• odwracać uwagę od karmienia: organizować różne wyjścia, aktywności poza domem, tak by dziecko nie miało czasu na nudę ,
• nosić odpowiednie ubrania (bez dekoltów czy ramiączek, które można łatwo zsunąć),
• dużo rozmawiać z dzieckiem, tłumaczyć, oswajać z nową sytuacją i jednocześnie zapewniać maksimum czułości w tym trudnym dla niego czasie.

***

Odstawienie dziecka od piersi nie jest łatwym zadaniem, ale wszystko jest do zrobienia. Często to nam – mamom – wydaje się, że dziecko nie jest gotowe, że nie da rady albo my nie damy. Rzeczywistość jednak może przejść nasze oczekiwania.

W moim przypadku tak było – każdego kolejnego dnia odstawiania nie mogłam się nadziwić, że moja córka jest taka dzielna. Szybko pogodziła się z nową sytuacją i bez problemu przeszła z nią do porządku dziennego. Zaczęła przytulać się do mnie bez podtekstów i z każdym dniem coraz bardziej zapominała o karmieniu. Utwierdziło mnie to tylko w przekonaniu, że decyzja o odstawieniu i jego realizacja nastąpiły w odpowiednim do tego czasie.

Daj znać, jak to było u Ciebie z zaprzestaniem karmienia. W jaki sposób udało się Ci odstawić dziecko od piersi? I jak szybko?

Zdjęcia: More for Family Fotografia

Przeczytaj jeszcze:

Karmienie piersią po raz drugi

Dlaczego warto karmić piersią? Z perspektywy 2 lat

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie.

Dwa lata temu napisałam obszerny tekst o tym, jak z głową skompletować wyprawkę i sprzedałam Ci aż 7 moich rad w tym zakresie. Dziś postanowiłam skupić się tylko i wyłącznie na samych konkretach czyli elementach wyprawki. Jeśli jesteś w ciąży albo niedawno zostałaś mamą pewnie trudno jest Ci z gąszczu różnego rodzaju produktów dla dzieci wychwycić te, które na pewno się przydadzą. Pozwól więc, że opowiem Ci o moich absolutnie najlepszych HITACH wyprawkowych – z perspektywy 5 lat i dwójki dzieci

Łóżeczko dostawne

Dostawka to naprawdę świetna rzecz i szczerze żałuję, że nie zaopatrzyłam się w taką już przy pierwszym dziecku.

Maluszek jest cały czas blisko nas, zarówno w dzień, jak i w nocy – w związku z czym my śpimy spokojniej i on też. Opuszczana ścianka boczna umożliwia bezpośredni dostęp do dziecka i na nakarmienie w każdej chwili, a samo łóżeczko oszczędza kręgosłup świeżo upieczonej mamy i zapewnia długi sen.

Nasze łóżeczko dostawne możesz obejrzeć TUTAJ.

Przeczytaj więcej: Łóżeczko dostawne – czy warto? [Recenzja]

Poduszka do karmienia

Moja przetrwała karmienie piersią dwoje dzieci, ponad 4 lata użytkowania, a nawet pranie w pralko-suszarce w 95°C!

Byłam z niej bardziej niż zadowolona Odciążała mój kręgosłup podczas karmienia piersią, ale sprawdziła się też świetnie podczas karmienia butelką! Używałam jej praktycznie przez cały czas, a nawet zabierałam ze sobą na wyjścia lub wyjazdy. Do tego pięknie wyglądała i była zapinana na praktyczny zamek – w związku z czym nie miałam problemu ze zdjęciem czy wymianą poszewki.

Moją poduszkę do karmienia możesz kupić TUTAJ.

Może zainteresuje Cię jeszcze: Kokon niemowlęcy 3w1 (poduszka ciążowa) – czy warto?

Barierka do łóżka

To moje niedawne odkrycie – sprzed ponad pół roku. Chyba jeszcze nie pisałam o nim na blogu, ale na pewno wspominałam na moim profilu na Instagramie.

Nie mam tutaj na myśli barierki do łóżeczka dziecka (choć to też jest fajna sprawa), a takie cudo jak barierka ochronna mocowana do łóżka rodzica. Pomyślałam o takiej, kiedy już nasza córeczka wyrosła z łóżeczka dostawnego i często w nocy trafiała do naszego łóżka. Szukałam czegoś, co będzie wystarczająco długie i wysokie, a jednocześnie ładne Nasza sypialnia z kącikiem dla niemowlaka jest urządzona w kolorystyce biało-szarej i taka też jest nasza barierka!

Dzięki niej śpię spokojnie do dziś nie stresując się, czy czasem tej nocy Oliwka nie spadnie z łóżka Nie zabieram też sobie niepotrzebnie powierzchni spania układając szereg wielkich poduch chroniących przed upadkiem.

Naszą barierkę – model Eva – możesz obejrzeć TUTAJ, ale jeśli chciałabyś coś jeszcze wyższego to może zainteresuje Cię niewiele droższy model Hanna -> TUTAJ.

Przeczytaj jeszcze: Metamorfoza naszej sypialni i kącik dla niemowlaka

Krzesełko do karmienia

Dostałam je w prezencie na Baby Shower w pierwszej ciąży i służy nam do dziś Uważam, że to naprawdę hit na hity i żadne inne serio nie jest Tobie i Twojemu dziecku potrzebne!

Poza wizualną i minimalistyczną stroną (biały kolor), jest też niesamowicie praktyczne – bez najmniejszego problemu przetrzesz je mokrą chusteczką czy nawet w całości władujesz pod prysznic i wytrzesz do sucha. Idealnie sprawdzi się również zabierane na wydarzenia rodzinne czy dłuższe wyjazdy – nogi wyciągniesz w kilkanaście sekund, a siedzisko nie zajmie wiele miejsca. Do tego kosztuje jakieś grosze

Krzesełko Antilop możesz obejrzeć na stronie IKEA.

Może zainteresuje Cię również: 20 propozycji prezentów na Baby Shower

Niania elektroniczna z opcją wideo

To świetny sprzęt nie tylko dla świeżo upieczonych rodziców. Bezprzewodowa niania z opcją wideo sprawia, że nie musimy martwić się o pociechę, ani co rusz do niej wstawać i zaglądać. Jeśli ta tylko zacznie się ruszać – zobaczymy to na ekranie monitora, nim wyda z siebie pierwszy odgłos Będziemy w stanie zareagować błyskawicznie, zanim maluch jeszcze zdąży rozbudzić się na dobre.

Taka niania to dobry patent zarówno dla matek zatroskanych, matek-przeszkadzajek, tych leniwych („bo co ja będę co chwilę wstawać i sprawdzać”), nowoczesnych, ale też taki zwyczajnych i rozsądnych, które lubią się z nowymi technologiami i potrafią z nich dobrze korzystać

Naszą nianię możesz obejrzeć TUTAJ.

Przeczytaj jeszcze: Bezprzewodowa niania elektroniczna w naszym domu

Termometr douszny

Ten trafił w moje ręce stosunkowo niedawno, bo przed tym jak nasza córeczka trafiła do szpitala (czyli około 2 miesiące temu), ale w końcu mamy w domu termometr z prawdziwego zdarzenia! Przerobiłam ich już całą masę, różnych firm i żaden nie sprawdzał się należycie.

W tym obecnym przed pomiarem podajemy wiek dziecka (u niemowlaka pewien zakres temperatur będzie bardziej alarmujący niż u starszaka) i mierzymy w stałym miejscu – w uchu.

Obie te rzeczy sprawiają, że jest dokładny i co równie ważne – szybki. Do tego posiada ochronę w postaci jednorazowych kapturków, dzięki którym nie zbiera się żaden osad, który mógłby zakłócić pomiar. No i ze względów higienicznych – w szczególności jeśli korzysta z niego więcej niż jedna osoba Polecam Ci go z całego serca!

Nasz termometr to dokładnie TEN MODEL.

Poleciły mi go dziewczyny z mojej grupy na Facebooku – Blond Pani Domu po godzinach
KLIKNIJ TUTAJ, żeby do nas dołączyć

Źródło zdjęcia: Braun

Whisbear Szumiący Miś

To dla mnie naprawdę super sprawa. Oczywiście można go zastąpić aplikacją na telefonie, ale tylko jeśli masz do dyspozycji więcej niż jeden telefon albo obejdziesz się bez swojego Ja mam telefon prawie że przyrośnięty do ręki, w szczególności podczas drzemek, więc nie obeszłabym się bez Szumiącego Misia

Modeli znaleźć możesz od wyboru do koloru, my mamy ten widoczny na zdjęciu poniżej. Również otrzymałam go jako prezent jeszcze przed pierwszą ciążą i zarówno przy pierwszym jak i drugim dziecku sprawdził się doskonale! I to nie tak, że moje dzieci nie potrafiły spać w hałasie… One nie potrafiły spać W CISZY. Każde uderzenie choćby widelcem o talerz potrafiło je wybudzić, kiedy wszędzie wokół było cicho.

Często więc używałam (i wciąż używam) Szumisia. W szczególności podczas usypiania oraz na przykład podczas wyjść czy wyjazdów, kiedy to zależy mi by dźwięki z zewnątrz specjalnie się nie przebijały

Szumiącego Misia możesz kupić TUTAJ.

Może zainteresuje Cię jeszcze: Wyprawka dla drugiego dziecka – co kupić?

Pamiątkowa sesja zdjęciowa

Ostatnim, lecz nie mniej ważnym, moim absolutnym HITEM z czasów ciąży i po porodzie jest dedykowana sesja zdjęciowa.

Zarówno z Aleksem, jak i z Oliwką zdecydowałam się na sesję ciążową i noworodkową i uważam, że jest to zdecydowanie najlepszy sposób na zatrzymanie najpiękniejszych wspomnień z tego okresu. Jednak czas biegnie szybko, a takie wyjątkowe momenty uchwycone na zdjęciach pozostają z nami na zawsze.

Jeśli więc masz możliwość – wygospodaruj niewielką część wyprawkowego budżetu, spraw sobie i swojej rodzinie taką wyjątkową sesję i ciesz się pamiątkowymi kadrami przez długie lata

Przepiękną sesję ciążową i noworodkową zrobisz na przykład w TYM MIEJSCU.

***

I to już wszystko! Oczywiście wszystko w ramach tego wpisu, bo z pewnością znalazłyby się jeszcze inne przedmioty ułatwiające mi życie z dziećmi, takie jak na przykład pralko-suszarka czy robot sprzątający ale chciałam się dziś skupić stricte na takich najbardziej „hitowych” elementach niemowlęcej wyprawki

Daj mi znać jak Ci się spodobały moje propozycje i czy były dla Ciebie przydatne Miałaś już z nimi wcześniej do czynienia? Jeśli tak, to jak je oceniasz? Jakie przedmioty trafiłyby na Twoją listę hitów? Koniecznie podziel się swoim doświadczeniem w komentarzu poniżej

Artykuł zawiera linki afiliacyjne i sponsorowane

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie.

I nie, to nie jest clickbait. Naprawdę zrezygnowaliśmy ze żłobka Oliwki i to na dobre. Pośrednio przez epidemię, a tak bardziej konkretnie to z wielu powodów Musisz jednak wiedzieć, że z tymi myślami biłam się przez prawie dwa miesiące. Każdego dnia zastanawiałam się, co zrobić i jaką decyzję podjąć. Która będzie właściwa? Dzisiaj opowiem Ci o tym, dlaczego zrezygnowaliśmy z wybranej placówki na tak naprawdę samym starcie przygody z nią.

Powodów było więcej niż jeden – który naturalnie pewnie teraz Ci się nasunął Epidemia nie była najważniejsza – większe znaczenie niż potencjalna możliwość zakażenia miały pewne czynniki pośrednie.

Czynnik ekonomiczny

O nim wspomniałam już pobieżnie TUTAJ. Mówiąc bardzo krótko: przestałam czuć się ok z ponoszeniem tak wysokich kosztów przy jednoczesnym braku świadczenia jakichkolwiek usług. Czesne w czasie zamknięcia placówki pozostało bez zmian, a koszt wyżywienia obniżono nam jedynie w niewielkiej części.

Uprzedzając wszelkie sugestie – zarówno Kuba jak i ja nie otrzymujemy zasiłku opiekuńczego z powodu zamknięcia żłobka. Cały czas pracujemy jednocześnie opiekując się dziećmi i płacąc za pobyt Oliwki w placówce – który nie jest realizowany z powodu jej zamknięcia. Przedszkole Aleksa to instytucja państwowa, a więc nie ma tematu – za czas zamknięcia nie musieliśmy jak dotąd zapłacić ani złotówki.

Nikt z nas nie spodziewał się takiego obrotu sprawy, rozumiem, że właściciele firm żyją z wykonywanych usług (w tym przypadku niewykonywanych), ale niestety moja cierpliwość się już skończyła.

Myślę, że byłam bardzo wyrozumiała – 10 marca otrzymałam informację o zamknięciu placówki i przez niespełna dwa (a łącznie z wypowiedzeniem trzy) miesiące potulnie płaciłam za… sama właściwie nie wiem za co i na jakiej podstawie.

Sama ponoszę koszty prowadzenia firmy, między innymi podstawowe, takie jak ZUS czy podatki – niestety w moim świecie klienci nie są skłonni ich pokrywać pomimo nieświadczenia usług

Przykro mi, że musimy zrezygnować ze żłobka, bo do niego przez prawie 2 lata uczęszczał Aleks, a pracujące w nim ciocie są naprawdę świetne. Cały czas zależało mi na tym, by mogły one utrzymać swoją pracę, a Oliwka miejsce do którego będzie mogła wrócić.

Uważam jednak, że w tym wypadku stosownym by było wzajemne zrozumienie i spotkanie się w połowie – tak by sprawiedliwie rozłożyć koszty tej nieprzewidzianej sytuacji na obie strony. Tak, by właścicielom żłobka jako firmie umożliwić przetrwanie, a jednocześnie nie przerzucać na nas, rodziców (konsumentów) całości ciężaru utrzymania placówki.

W mojej ocenie niedopuszczalne jest pobieranie czesnego w pełnej wysokości za czas, kiedy dzieci w ogóle nie przebywają w placówce, a opłata za wyżywienie w ogóle nie powinna być pobierana. Przeciwne działanie uważam za nieetyczne i tak po ludzku – przykre.

Przypomnę, że Oli była wciąż w trakcie adaptacji kiedy jej żłobek został zamknięty, więc tym bardziej stresowo, finansowo i logistycznie doświadczyła nas cała ta sytuacja. Wracając jednak do kasy, bo to właśnie o niej jest ten punkt: nikt mi nie wmówi, że niespełna 3 tysiące złotych za maksymalnie 30 godzin spędzonych przez dziecko w żłobku jest absolutnie w porządku rozliczeniem.

W związku z tym, że obowiązuje nas miesięczny okres wypowiedzenia, a epidemia może jeszcze trwać i trwać to nie chciałam ryzykować utopienia w tej „inwestycji” jeszcze większej ilości kasy.

Czynnik stresowy

Oliwka wracając po ponad 2 miesiącach do żłobka – a nawet dłużej, bo na ten moment termin otwarcia placówki wciąż nie został potwierdzony w 100% – musiałaby na nowo przejść przez proces adaptacji. Czyli czekałyby nas kolejne 2-3 tygodnie zawożenia jej na pół godziny, godzinę, dwie, trzy… czekania w aucie i jeżdżenia w tą i z powrotem.

Nie miałam serca fundować Oli następnej adaptacji wiedząc, że na jesień planujemy przeniesienie jej do placówki państwowej, gdzie czekać ją będzie kolejny proces adaptacji. Byłby to trzeci w przeciągu jednego roku.

Zgodnie z zasadami rekrutacji dzieci do żłobków publicznych zamieszczonymi na stronie poznańskiego naboru od stycznia 2018 r. istnieje możliwość, aby dziecko zostało przyjęte do żłobka i jednocześnie dalej oczekiwało na przyjęcie do innego żłobka.

Powiem szczerze, że jeszcze w lutym nie miałam pewności, czy w ogóle będziemy chcieli przenosić Oliwkę do żłobka państwowego. Brałam pod uwagę, że może być już świetnie zaaklimatyzowana w obecnym miejscu, a taką zmianą zafundowalibyśmy jej sporo stresu. Jak się okazuje, zawsze warto mieć opcję awaryjną i ta w naszym przypadku okazała się być niesamowicie przydatna.

Do tego wszystkiego, później okazało się, że w obecnej placówce Oli adaptacja z rodzicem jak do tej pory nie będzie mogła się odbywać ze względu na konieczność zapewnienia reżimu sanitarnego. Od momentu uruchomienia, dzieci będą przekazywane ciociom w drzwiach… Być może w innych żłobkach od zawsze odbywa się to w ten właśnie sposób, ale ja byłam przyzwyczajona do bardziej spokojnego rytmu, samodzielnego przebrania Oliwki i obserwowania jej przez jakiś czas po odprowadzeniu na ekranie monitoringu w żłobkowej szatni.

Oczywiście takie obostrzenia są w obecnej sytuacji całkowicie zrozumiałe, ale to, że wciąż nie wiemy jak to wszystko będzie wyglądać i sprawdzać się w praktyce (a czas leci) tylko utwierdziło mnie w tym, że podjęliśmy właściwą decyzję.

Czynnik zdrowotny

Powiem szczerze, że ten był oczywiście dla mnie istotny, ale jednak najmniej. Epidemia koronawirusa nie zniknie z dnia na dzień. Nikt nie powie, że oto od dziś nie ma już żadnego zagrożenia i możemy robić wszystko tak jak dotychczas. Ta rzeczywistość już nie wróci. Nie w takiej formie.

Zmierzam do tego, że gdybym chciała zatrzymać Oliwkę w domu do czasu, aż epidemia całkowicie wygaśnie, to musiałabym ją trzymać miesiącami, a może i dłużej. Podświadomie więc czułam, że jest to tylko odwlekanie nieuniknionego i kiedyś i tak będzie musiała do tego żłobka pójść.

W końcu z jakiegoś powodu ją tam pierwotnie posłaliśmy i nie był to jakiś nagły zryw, a bardzo dokładnie przemyślana decyzja. W tej kwestii nic się nie zmieniło.

Dalej muszę pracować, a że decyzja o otwarciu firmy zbiegła się u mnie z początkiem epidemii (pisałam o tym TUTAJ) no to cóż mogę powiedzieć… pech

Nie świadczy to jednak o tym, że jednak jestem w stanie pracować z dzieckiem na dłuższą metę. Po prostu wiedziałam jak się to wszystko dalej potoczy… Mamy 7 maja, placówki nadal są zamknięte, a płacić za opiekę wciąż trzeba. Jeśli opieka będzie realizowana od przyszłego tygodnia to dalej nie wiemy w jakiej dokładnie formie.

Poza tym, poza koronawirusem istnieją też inne choroby, a placówka już zastrzegła sobie, że dzieci z katarem (nawet od ząbkowania) nie będą przyjmowane. Oliwka chodząc do żłobka miała katar przez cały czas. Czyli za chwilę znów byłaby ze mną w domu, a ja dalej płaciłabym za ten czas. O ile nie siekłaby ją w międzyczasie inna, poważniejsza infekcja. Oczywiście to samo czekać ją będzie w państwowej placówce, nie bój się, nie mam złudzeń Ale wtedy przynajmniej będę płacić za fakt siedzenia z nią w domu znacznie mniej.

Co więc zrobiłam? Złożyłam wypowiedzenie w obecnym żłobku, z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia. Zapłaciłam jeszcze za miesiąc maj i teoretycznie mogłabym Oli jeszcze na te dwa tygodnie posłać (zakładając, że faktycznie się otworzą), ale… nie widzę już sensu. Teraz przynajmniej wiem na co mam czekać – na jesień, kiedy to pojawi się dla niej miejsce w publicznej placówce.

Przez ten czas Oliwka będzie ze mną w domu, a ja będę musiała dalej pracować zdalnie z dzieckiem jak do tej pory. Moje marzenie o pracy na 100% przesunie się trochę w czasie, ale co zrobić? Takie życie

Teraz przynajmniej zaczęłam czuć, że mam nad czymś kontrolę, a nie jestem zdana na decyzje innych. Świadomie wybieram pozostawienie Oli w domu – i dokładnie tak przez jakiś czas będzie wyglądała nasza codzienność.

***

A jak u Ciebie wygląda sytuacja z placówkami? Twoje dziecko wraca do niej jak tylko ta się otworzy? A może już się otworzyła? Koniecznie podziel się powodami swojej decyzji w komentarzu poniżej

Zdjęcia: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie.