Praktyczna długa spódnica w 3 stylizacjach na różne okazje

I właśnie za to lubię ją najbardziej – bo nie musisz budować wokół niej skomplikowanych zestawów, żeby wyglądała dobrze

Czasem wystarczy prosty top, ciekawa koszula, wygodne buty albo dodatkowa warstwa na chłodniejszy moment dnia. Dzięki temu długa spódnica sprawdzi się nie tylko wtedy, kiedy pogoda jest wymarzona, ale też wtedy, gdy rano jest chłodniej, w ciągu dnia robi się cieplej (jak to zwykle bywa) albo po prostu… nie masz ochoty zastanawiać się pół godziny, co na siebie założyć.

W tym wpisie pokażę Ci trzy różne stylizacje z długą spódnicą w roli głównej. Każda w innym klimacie, ale wszystkie mają wspólny mianownik: są praktyczne, ale z charakterem – wprost idealne do noszenia na co dzień.

Długa spódnica – baza stylizacji na ciepłe i chłodniejsze dni

1/ Chic city look = kremowa maxi w miejskim wydaniu

Pierwsza stylizacja to mój ukłon w stronę tych wszystkich prostych, miejskich zestawów, które zapisujemy na później z myślą: „OK, to jest dokładnie ten klimat!”. Czyli: minimalistycznie, bez kombinowania i przesady, ale z efektem, który od razu wygląda na dopracowany.

Postawiłam tutaj na kremową spódnicę maxi z delikatną teksturą i rozcięciem, którą połączyłam z brązowym topem, jasnymi szpilkami i okularami w podobnej tonacji. Całość jest spokojna kolorystycznie, ale właśnie dzięki temu wygląda bardzo spójnie i elegancko (mimo że jest komfortowa w noszeniu!). To taki zestaw, który sprawdzi się wtedy, kiedy chcesz wyglądać trochę bardziej „wyjściowo”, ale nadal swobodnie – na spacer po mieście, spotkanie, kawę czy letnie wyjście.

Najbardziej lubię w tej stylizacji to, że długa spódnica gra tu główną rolę, ale nie przytłacza całości. Jak widać, czasem wystarczy prosty top i kilka dobrze dobranych dodatków, żeby stworzyć look, który jest lekki, delikatny i bardzo effortless. Przy ciepłej, suchej pogodzie taki zestaw sprawdza się idealnie – nie potrzebuje dodatkowych warstw, a jednocześnie nie wygląda zbyt „plażowo”.

To dobra propozycja na dzień, kiedy pogoda dopisuje, ale Ty nie masz ochoty iść w typowo wakacyjny luz, a raczej chcesz wyglądać miejsko, prosto i z tym upragnionym efektem „wow” (opcjonalnie: możesz do tego dobrać narzutkę, żeby być przygotowaną na zmianę pogody).

___
Ta długa spódnica to: Kremowa długa spódnica z metalizowaną nicią

Przypominam, że jestem na Instagramie! @blondpanidomu – zachęcam do obserwacji 

Maxi spódnica w miejskim wydaniu – jak ją stylizować na co dzień?

2/ Denim z burgundowym akcentem = jeans i kolor w duecie

Druga stylizacja jest już zupełnie inna – bardziej swobodna, miejska i codzienna, ale nadal z czymś, co przyciąga uwagę Jeansowa długa spódnica to dla mnie taki element garderoby, który świetnie odnajduje się w prostych zestawach, ale nigdy nie wygląda nudno! Ma w sobie luz denimu, a jednocześnie przez długość maxi robi trochę bardziej chic efekt.

Tym razem zestawiłam ją z burgundową koszulą, klapkami i wyrazistszymi okularami. I właśnie ta koszula zamyka nam całą stylizację. Zamiast iść w najprostsze połączenie z białym topem, chciałam dodać kolor, który nadal jest spokojny, ale od razu sprawia, że całość wygląda ciekawiej. Burgund pięknie przełamuje klasyczny jeans i dodaje stylizacji takiego mniej oczywistego, trochę bardziej fancy charakteru.

To propozycja idealna na ciepły dzień w mieście – spacer, kawę, szybkie wyjście albo luźniejsze spotkanie. Bez dodatkowej narzutki i żadnych zbędnych warstw (ale pod koszulą masz krótki top, w razie gdyby zrobiło się za ciepło!). Klapki dodają całości wakacyjnego luzu, a koszula sprawia, że stylizacja nie wygląda jak przypadkowy zestaw „na szybko”.

Najbardziej lubię w niej to, że jest praktyczna, ale nadal dopracowana. Długa spódnica w jeansowym wydaniu nie potrzebuje wielu dodatków – wystarczy ciekawsza góra, wygodne buty i okulary, żeby całość nabrała charakteru

___
Ta długa spódnica to: Jeansowa długa spódnica z rozcięciem

Może zainteresuje Cię jeszcze:
Modne stroje kąpielowe damskie – jakie fasony i kolory królują w tym sezonie?

Długa spódnica na każdą pogodę – 3 modne propozycje stylizacji

3/ Romantyzm z miejskim twistem = zwiewna biel + kontrast

Trzecia stylizacja to chyba najlepszy przykład na to, że długa spódnica wcale nie musi być zarezerwowana tylko na słoneczne, typowo letnie dni. Tutaj całość opiera się na kontraście: biała, zwiewna, asymetryczna spódnica z jednej strony ma w sobie dużo lekkości i romantycznego klimatu, a z drugiej – czarny top, kurtka z ekoskóry i białe trampki nadają jej bardziej miejski charakter.

I właśnie ten kontrast najbardziej mi się tutaj podoba. Zamiast iść w oczywiste połączenie z sandałami czy delikatną górą, chciałam pokazać, że romantyczną spódnicę można spokojnie przełamać czymś mocniejszym! Dzięki temu ta stylizacja nie jest „przesłodzona”, tylko bardziej nowoczesna, wygodna i po prostu… praktyczna na co dzień.

To zestaw, który dobrze sprawdzi się przy bardziej zmiennej pogodzie – kiedy jest trochę chłodniej, wieje albo nie masz pewności, czy zaraz nie zrobi się mniej przyjemnie Kurtka daje dodatkową warstwę (ale zawsze możesz ją zdjąć), trampki zapewniają swobodę np. podczas dłuższego spaceru, ale to długa spódnica nadal pozostaje głównym elementem całego miejskiego looku.

Najbardziej lubię w tej stylizacji to, że ma charakter, ale nadal jest bardzo „do noszenia”. Jest classy, ale nie zbyt grzecznie, a przy tym zwiewnie i romantycznie, ale właśnie z takim ciekawym twistem. I dokładnie o to chodzi w praktycznym podejściu do mody – żeby jeden element garderoby można było wystylizować na różne sposoby – niezależnie od dnia, pogody czy własnego nastroju

___
Ta długa spódnica to: Asymetryczna długa spódnica z falbaną

Praktyczna długa spódnica – jak ją nosić niezależnie od pogody?

Jak widzisz, długa spódnica wcale nie musi mieć jednego, oczywistego charakteru

W zależności od fasonu, koloru i dodatków może wyglądać lekko i modnie, swobodnie i miejsko albo bardziej kontrastowo – i chyba właśnie to jest w niej najfajniejsze! Możesz wystylizować ją na ciepły, słoneczny dzień, na luźne wyjście po mieście albo na moment, kiedy pogoda jest mniej przewidywalna i przyda się dodatkowa warstwa.

Bo wcale nie chodzi o to, żeby mieć w szafie milion rzeczy, tylko żeby umieć zmieniać charakter tych, które już wybierasz – dodatkami, butami, kolorem czy prostym przełamaniem stylu.

Dla mnie te trzy zestawy pokazują, że długa spódnica może być naprawdę praktyczną bazą w garderobie. Nie tylko na wakacje, specjalne okazje czy podczas idealnej pogody. Wystarczy, że dobierzesz do niej elementy, które będą pasować do Twojego dnia, planów i nastroju – i gotowe

Artykuł powstał w ramach współpracy reklamowej

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
• dołączysz do mnie na TikToku.

Nie wiem, czy też tak macie, ale u mnie wraz z nadejściem cieplejszych dni automatycznie przychodzi potrzeba wyciągnięcia dzieci z domu. I nie chodzi mi nawet o wielkie wyjazdy, zaplanowane atrakcje czy weekendy pełne punktów do odhaczenia, tylko o takie zwykłe, codzienne aktywności, które można zrobić po szkole, przedszkolu czy po prostu w wolnej chwili. Dlatego jeśli zastanawiasz się, jakie rolki dla dziecka na początek będą najlepsze, warto podejść do tego świadomie – bez kupowania tego najbardziej zaawansowanego sprzętu, ale też nie tego przypadkowego, pierwszego-lepszego modelu, który po prostu „ładnie wygląda”

Na co zwrócić uwagę przy wyborze pierwszych rolek?

Przy dzieciach bardzo szybko widać, jak dużą różnicę robi ruch na świeżym powietrzu. Czasem wystarczy rower, hulajnoga, spacer, plac zabaw albo właśnie rolki – żeby dzień od razu nabrał innego rytmu. I chociaż jako mama dobrze wiem, że nie każda aktywność „klika” z dzieciakami od razu (albo w ogóle), to jednocześnie często obserwuję, że dzieci bardzo potrzebują, by po prostu dać im przestrzeń do próbowania w swoim tempie.

Rolki są pod tym względem naprawdę fajne – bo łączą w sobie ruch, zabawę, trochę wyzwania i duuuużo satysfakcji. Dziecko uczy się równowagi, koordynacji, pracy całego ciała, ale też cierpliwości (!), bo początki nie zawsze wyglądają tak lekko, jak mogłoby się wydawać I to jest zupełnie normalne! Tak samo jak w każdej innej nowej aktywności, najpierw muszą w swoim tempie oswoić ciało, zrozumieć ruch i poczuć sprzęt – a dopiero później przychodzi ta większa swoboda.

Dlatego jeśli zastanawiasz się, jakie rolki dla dziecka na początek będą najlepsze, to moim zdaniem warto podejść do tematu spokojnie i co równie ważne – praktycznie. Nie zaczynałabym od najbardziej zaawansowanych modeli ani od sprzętu „na lata profesjonalnej jazdy”, tylko od takich rolek, które pomogą dziecku poczuć się bezpiecznie i stabilnie (i w których nie zniechęci się po pierwszej próbie).

Jakie rolki dla dziecka na początek?

Pierwsze rolki dla dziecka powinny przede wszystkim ułatwiać naukę, a nie ją komplikować. To brzmi banalnie, ale naprawdę ma znaczenie – bo dziecko, które na starcie czuje się bardzo niestabilnie, boi się każdego ruchu (albo ma źle dopasowany but), dużo szybciej może powiedzieć, że tego nie chce. A ostatecznie może się okazać, że to nie to, że nie lubi tej konkretnej aktywności tylko może pierwsze doświadczenie z nią było nie do końca przyjemne

Na początek szukałabym więc rolek stabilnych, wygodnych, dobrze trzymających stopę i najlepiej (!) regulowanych. Dziecięce stopy rosną w takim tempie, że kupowanie sprzętu idealnie „na teraz” bywa mało praktyczne – dlatego rolki z regulacją rozmiaru będą po prostu rozsądnym rozwiązaniem. Dobrze dobrane rolki dla dzieci mogą posłużyć spokojnie na dłużej niż jeden sezon – a jednocześnie dadzą możliwość lepszego dopasowania buta do aktualnej wielkości stopy.

Dla mnie też bardzo ważne jest też to, żeby pierwsze rolki nie były dla dziecka zbyt skomplikowane w obsłudze. Wygodne klamry to naprawdę duży plus – bo dziecku łatwiej jest je zapiąć, a rodzic ma większą pewność, że stopa jest dobrze „trzymana”. W końcu przy pierwszych próbach jazdy to ta stabilizacja jest najważniejsza, bo dziecko i tak ma już wystarczająco dużo rzeczy do ogarnięcia w trakcie

Przypominam, że jestem na Instagramie! @blondpanidomu – zachęcam do obserwacji 

Dlaczego regulowane rolki dla dzieci są dobrym wyborem?

Regulowane rolki dla dzieci to jedno z tych rozwiązań, które NAPRAWDĘ ma sens w praktyce. Nie tylko dlatego, że dzieci szybko rosną, ale też dlatego, że dobrze dopasowany but wpływa na komfort i bezpieczeństwo. Za duże rolki mogą sprawiać, że stopa będzie „latać” w bucie, a dziecko będzie odczuwało mniejszą kontrolę nad ruchem. Z kolei za małe będą po prostu niewygodne (i mogą szybko zniechęcić je do dalszej jazdy).

Przy wyborze rolek warto więc zwrócić uwagę nie tylko na sam rozmiar, ale też na zakres regulacji. Fajnie, jeśli można łatwo dopasować but do stopy dziecka – bez kombinowania i poczucia, że po kilku tygodniach sprzęt może przestać pasować. W przypadku dzieci to naprawdę istotne, bo często wyrastają z butów szybciej, niż rodzic zdąży się przyzwyczaić do myśli, że przecież „dopiero, co były kupione”

Regulacja daje też trochę większy spokój przy zakupie online. Oczywiście nadal warto zmierzyć stopę dziecka i sprawdzić tabelę rozmiarów, ale możliwość dopasowania buta w pewnym zakresie zmniejsza ryzyko nietrafionego wyboru. A jeśli rolki mają być używane regularnie, to wygoda i dobre trzymanie stopy są ważniejsze niż sam kolor czy wzór, choć wiadomo… dzieci często mają w tej sprawie swoje bardzo konkretne zdanie

Rolki dla dziewczynki – czy wygląd ma znaczenie?

Teoretycznie najważniejsze są bezpieczeństwo, stabilność i wygoda – i ja się z tym w pełni zgadzam. Ale praktyka rodzicielska pokazuje też, że wygląd sprzętu dla dziecka naprawdę potrafi mieć znaczenie. Jeśli dziecku rolki się spodobają, jeśli poczuje, że są „jego”, a kolor, kółka (albo inne detale) wywołają efekt WOW – to w efekcie często duuuużo chętniej będzie po nie sięgać.

I nie chodzi o to, żeby sprowadzać wybór rolek tylko do koloru! Bardziej o to, żeby nie udawać, że estetyka u dzieci nie istnieje W przypadku mojej Oliwki często obserwuję, że jeśli coś jest ładne, błyszczące, kolorowe albo po prostu w jej stylu, to od razu chętniej tej rzeczy używa – i taki jest fakt. I ja wcale jej się nie dziwię – a jeśli ładny wygląd może zachęcić ją do ruchu, to dla mnie jest to jak najbardziej na plus.

Dlatego rolki dla dziewczynki mogą spokojnie łączyć jedno i drugie: praktyczne rozwiązania do nauki jazdy oraz wygląd, który dziecku zwyczajnie się podoba. W ofercie marki Cariboo są modele Ballerina i Step One, czyli rolki z precyzyjną regulacją rozmiaru przygotowane z myślą o dzieciach, które dopiero zaczynają swoją rolkową przygodę. W modelach dziewczęcych pojawiają się m.in. delikatne kolory, brokatowe wykończenie i podświetlenie LED – ale pod spodem nadal najważniejsze są konkretne rozwiązania: regulowany rozmiar, zapięcie na praktyczne klamry, stabilizacja stopy i konstrukcja wspierająca naukę jazdy.

I właśnie takie połączenie lubię najbardziej! To takie rozwiązanie win-win – bo dziecko dostaje coś, co mu się podoba, a rodzic ma poczucie, że wybrał coś bezpiecznego i świetnej jakości.

Rolki dla dziecka na początek – na co zwrócić uwagę?

Jeśli miałabym wskazać najważniejsze elementy, na które zwróciłabym uwagę przy zakupie pierwszych rolek, zaczęłabym od stabilności. Na początku dziecko nie potrzebuje sprzętu, który pozwoli mu jeździć szybko! Potrzebuje rolek, na których będzie mogło oswoić ciało z nowym ruchem (i poczuć, że jest w stanie nad nim zapanować).

Drugą rzeczą jest dobre trzymanie stopy. Jak już wspomniałam wcześniej – rolki nie powinny być ani zbyt luźne, ani niewygodne. Stopa musi być stabilna, bo to od niej zaczyna się kontrola nad ruchem – i właśnie dlatego praktyczne klamry i solidna „skorupa” zewnętrzna są ważniejsze, niż mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać. 

Przy wyborze rolek dla dziecka zwróciłabym więc uwagę przede wszystkim na to, czy:

★ mają regulację rozmiaru,
★ dobrze trzymają stopę,
★ są wygodne i stabilne,
★ mają proste zapięcie (najlepiej na klamry),
★ są przeznaczone do nauki jazdy,
★ pozwalają dziecku stopniowo oswajać się z ruchem, a także
★ można dobrać do nich kask i ochraniacze (opcjonalnie).

Dopiero później patrzyłabym na wszystkie dodatkowe detale, choć oczywiście nie ukrywam, że świecące kółka czy ładny kolor potrafią być dla dziecka bardzo przekonującym argumentem

Rolki jako sposób na aktywny czas z dzieckiem

W rolkach fajne jest też to, że to nie musi być aktywność tylko „dla dziecka”, tylko sposób na wspólne wyjście z domu, przewietrzenie głowy i spędzenie czasu inaczej niż przy stole czy w samochodzie (albo między jednymi a drugimi zajęciami). I chyba właśnie takich aktywności najbardziej potrzebujemy w naszej codzienności – prostych, dostępnych, niewymagających wielkiej organizacji, ale dających poczucie, że zrobiliśmy coś dobrego dla siebie i dla naszych dzieci

Często o tym zapominamy, ale naprawdę dzieci nie potrzebują idealnie zaplanowanych atrakcji! Czasem wystarczy kawałek bezpiecznej przestrzeni i rodzic, który jest obok. Nie musi być perfekcyjnie – w końcu to nie żaden egzamin – może być trochę nieporadnie, z przerwami, ale i… radością, kiedy nagle okaże się, że dziecko przejechało kilka metrów samo.

I to są właśnie te momenty, które zostają w naszej pamięci na lata. Nie zawsze wielkie wyjazdy (i idealne zdjęcia z nich), tylko takie zwyczajne popołudnia, kiedy dziecko zrobiło coś po raz pierwszy i samo zobaczyło, że POTRAFI

Jakie rolki dla dziecka wybrać?

Gdybym miała podsumować to najprościej, na początek wybrałabym rolki regulowane, stabilne, wygodne i stworzone z myślą o nauce jazdy.

Pierwsze rolki powinny dawać dziecku poczucie bezpieczeństwa, a rodzicowi pewność, że stopa jest dobrze trzymana, sprzęt można dopasować do rosnącej stopy, a nauka może przebiegać spokojnie – krok po kroku. Bo tak naprawdę nie chodzi o to, żeby dziecko od razu jeździło idealnie – tylko żeby CHCIAŁO próbować dalej

Najlepsze rolki i dodatkowe akcesoria znajdziesz tutaj:

***

A jeśli zastanawiasz się, czy warto wprowadzić rolki do Waszej codzienności, to moim zdaniem jak najbardziej WARTO! W szczególności, jeśli szukasz aktywności, która wyciągnie Twoje dziecko na zewnątrz, wzmocni jego koordynację, zapewni trochę ruchu i przy okazji pomoże budować pewność siebie. Bo czasem najlepsze wspomnienia zaczynają się właśnie od takich małych i nieidealnych, pierwszych prób

Artykuł powstał we współpracy reklamowej z marką Cariboo

Może zainteresuje Cię jeszcze: Jaka deska SUP na początek?

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN ARTYKUŁ? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

 zostawisz pod nim komentarz,
 zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
 dołączysz do mnie na TikToku.

Zresztą ja to bardzo dobrze rozumiem, bo sama przez lata miałam w głowie wizję, że żeby naprawdę wejść w jakiś proces, muszę mieć do tego odpowiednie warunki. Najlepiej taki spokojniejszy moment w życiu, więcej czasu, lepszą organizację dnia, idealny plan, może jeszcze trochę więcej motywacji i oczywiście tę mityczną przestrzeń, w której nikt niczego ode mnie nie chce Tylko że życie (w szczególności kiedy jesteś mamą, pracujesz, prowadzisz dom i próbujesz jeszcze gdzieś między tym wszystkim nie zgubić siebie) rzadko daje taki idealny slot z napisem: „Proszę bardzo, teraz możesz zadbać o siebie”.

Częściej wygląda to tak, że trzeba zacząć w środku normalnego życia. Między pracą a obiadem, między praniem a kolacją…. w dniu, który wcale nie jest idealny. W czasie, w którym coś się wykrzaczyło i/lub energią, która nie zawsze jest na poziomie „Mogę wszystko!”, tylko raczej „Dobraaa, zrobię tyle, ile jestem w stanie”.

I wiesz co? Dzisiaj coraz bardziej myślę, że właśnie taki start ma największy sens. Nie ten perfekcyjny, wymuskany, zaplanowany od A do Z, tylko taki prawdziwy. Bo jeśli nauczysz się działać w swojej normalnej codzienności, to jest dużo większa szansa, że to co chcesz wprowadzić do swojego życia zostanie z Tobą na dłużej.

Jak zacząć ćwiczyć w domu, kiedy w głowie masz totalny chaos?

Gdybym miała wskazać jeden problem, który najczęściej widzę u kobiet chcących zacząć ćwiczyć, to wcale nie byłby to brak motywacji. Wiem, że o motywacji mówi się dużo i sama kiedyś bardzo mocno się na niej opierałam… Też czekałam na moment, w którym „mi się zachce”, też lubiłam ten pierwszy zryw, kiedy człowiek czuje, że teraz to już NAPRAWDĘ wszystko zmieni.

Tylko że motywacja jest bardzo niestabilna. Jednego dnia masz ochotę działać, drugiego padasz na twarz i marzysz tylko o tym, żeby nikt już niczego od Ciebie nie chciał. I to nie znaczy, że jesteś słaba albo że znowu Ci nie wyszło. To znaczy, że jesteś (tylko albo aż!) człowiekiem. Dlatego im dłużej sama trenuję, im więcej prowadzę rozmów i wymieniam wiadomości i im więcej widzę w konsultacjach, tym bardziej wierzę w strukturę. W prosty, konkretny plan, który zdejmuje z głowy konieczność CIĄGŁEGO wymyślania od nowa.

Bo kiedy nie masz planu, każdy trening zaczyna się od serii pytań. Co dzisiaj zrobić? Czy trening z YouTube wystarczy? Czy mam robić brzuch, nogi, pośladki, całe ciało? Ile powtórzeń? Czy to ćwiczenie jest dobre? Czy ja w ogóle robię to poprawnie? A może powinnam jednak pójść na siłownię? A może najpierw schudnąć, a dopiero potem zacząć ćwiczyć? I zanim zdążysz zrobić pierwszy przysiad, jesteś już zmęczona samym analizowaniem… Brzmi znajomo?

Właśnie dlatego odpowiedź na pytanie jak zacząć ćwiczyć w domu dla mnie coraz częściej brzmi: zacznij od zdjęcia sobie z głowy potrzeby tej całej PERFEKCYJNEJ otoczki. Nie zaczynaj od rewolucji, codziennych treningów, diety 1000 kcal, tych wszystkich wyzwań „30 dni bez cukru” albo „płaski brzuch” czy od postanowienia, że „Od teraz wszystko będzie idealnie”. Zacznij od planu, który jest możliwy do wykonania w Twoim prawdziwym życiu.

Trening w domu nie jest gorszym treningiem

Mam wrażenie, że trening w domu przez długi czas był traktowany trochę jak opcja awaryjna. Coś, co robisz, kiedy nie masz czasu na siłownię albo kiedy jeszcze nie jesteś „na tym poziomie”, żeby trenować poważnie. A ja coraz mocniej się z tym nie zgadzam!

Oczywiście, siłownia ma mnóstwo plusów. Sama bardzo lubię trening siłowy i wiem, jak dużo zmienił w moim podejściu do ciała, sylwetki i sprawczości. Ale nie uważam, że każda kobieta musi zaczynać właśnie tam. W szczególności, jeśli sama myśl o wejściu na siłownię wywołuje w Tobie stres, nie wiesz, jak korzystać ze sprzętu, masz małe dzieci, mało czasu albo po prostu na tym etapie życia łatwiej Ci rozłożyć matę w domu niż logistycznie ogarnąć wyjście na trening.

Dobrze zaplanowany trening w domu naprawdę może mieć sens. Może uczyć podstawowych wzorców ruchowych, wzmacniać ciało, poprawiać sprawność, wspierać proces redukcji i budować regularność. Pod warunkiem (!!!), że nie jest przypadkową zbieraniną ćwiczeń, tylko ma jakąś strukturę.

Bo samo ćwiczenie w domu nie jest problemem. Problem zaczyna się wtedy, kiedy za każdym razem robisz coś innego, odpalasz losowy filmik, nie wiesz, czy angażujesz całe ciało, nie masz żadnego punktu odniesienia i po kilku tygodniach właściwie trudno Ci powiedzieć, co się wydarzyło. Zmęczyłaś się? Tak. Poruszałaś się? Jasne. Ale czy trenowałaś z sensem? No właśnie…

A ja SERIO wierzę, że Ty już tam byłaś i w tym momencie swojego życia nie potrzebujesz kolejnych przypadkowych prób, tylko prostego początku, który wywoła w Tobie poczucie: „Okej, teraz już wiem, co mam robić”.

Najczęściej nie odpadasz dlatego, że się nie nadajesz

To jest coś, co bardzo chciałabym, żeby wybrzmiało! Jeśli zaczynałaś już kilka razy i po tygodniu albo dwóch odpuszczałaś, to nie musi znaczyć, że „taka już jesteś”. Bardzo możliwe, że po prostu plan od początku był niedopasowany do Twojego życia i DO CIEBIE.

Często wchodzimy w zmianę z poziomu zrywu… Nagle chcemy trenować kilka razy w tygodniu, jeść idealnie, pić więcej wody, robić kroki, spać lepiej, nie podjadać, ogarnąć suplementację, planować posiłki i jeszcze najlepiej po miesiącu zobaczyć spektakularne efekty. Sama też znam ten tryb „wszystko albo nic” i wiem, jak bardzo potrafi być kuszący. Człowiek ma poczucie, że skoro już zaczyna, to tym razem musi zacząć porządnie.

Tylko że porządnie nie zawsze znaczy dużo! Czasem porządnie znaczy rozsądnie. Tak, żebyś była w stanie wrócić do kolejnego treningu, żeby plan nie rozwalił Ci tygodnia, byś po pierwszych zakwasach nie uznała, że to jednak nie dla Ciebie i co ostatnie (lecz nie mniej ważne!) – żeby ruch stał się naturalnie częścią Twojego życia, a nie kolejnym projektem do odhaczenia (i zapomnienia).

W jednym z moich starszych tekstów pisałam o tym, że dużo lepiej wybrać cel osiągalny niż porwać się na coś, co od początku ma małe szanse powodzenia. I nadal się pod tym podpisuję rękoma i nogami. Wtedy pisałam o dwóch treningach tygodniowo jako czymś, co realnie udało mi się utrzymać, bo było dopasowane do mojego życia, a nie do wyobrażenia o tym, jak powinien wyglądać „idealny” proces.

Dzisiaj powiedziałabym dokładnie to samo kobietom, które pytają mnie, jak zacząć ćwiczyć w domu: zacznij tak, żebyś dała radę to kontynuować.

Nie musisz mieć wielkiego celu, żeby zacząć

Wiem, że w świecie fitness często mówi się o celu. Ile chcesz schudnąć? Do kiedy? Jaki masz plan? Jakie efekty chcesz zobaczyć? I oczywiście (!) cel może być bardzo pomocny, szczególnie jeśli mówimy o redukcji czy konkretnej zmianie sylwetkowej. Sama pracuję z celami, wyliczeniami, planami i monitorowaniem efektów, bo bez tego trudno świadomie prowadzić proces.

Ale jednocześnie coraz częściej obserwuję, że dla wielu kobiet na samym początku najważniejszym celem nie jest jeszcze konkretny wynik na wadze czy wymarzony obwód w pasie. Czasem tym celem jest po prostu ruszenie z miejsca.

Zrobienie pierwszego treningu. Potem drugiego, trzeciego… Zauważenie, że ciało zaczyna lepiej współpracować, że ćwiczenie, które na początku było trudne, po kilku tygodniach idzie pewniej i że nie trzeba za każdym razem zaczynać od nowa. Albo, że DA SIĘ WRÓCIĆ po gorszym dniu – bez odpuszczania po pierwszym potknięciu – i to naprawdę nie jest takie nic!

Niestety bardzo często umniejszamy takim rzeczom, bo wydaje nam się, że jeśli nie ma spektakularnej metamorfozy, to nic się nie dzieje. A przecież regularność, sprawczość i poczucie, że dotrzymujesz danego sobie słowa, są ogromną zmianą. Czasem dużo większą niż sam trening.

I właśnie dlatego powstał GlowUp.Home

Program GlowUp.Home powstał z myślą o kobietach, które chcą zacząć ćwiczyć w domu, ale nie chcą już działać przypadkowo. Chciałam stworzyć narzędzie, które będzie konkretne, estetyczne, proste w obsłudze i jednocześnie wystarczająco dopracowane, żeby początkująca osoba nie czuła się zostawiona sama sobie.

To nie jest indywidualny plan treningowy 1:1 (bo taki zawsze układam pod konkretną osobę, jej cel, możliwości, poziom zaawansowania itp.) – GlowUp.Home jest gotowym programem, ale przygotowanym tak, żeby przeprowadzić Cię przez początek treningu siłowego w domu bez zgadywania.

W środku znajdziesz treningi FBW (czyli treningi całego ciała), zaplanowane na 3 dni w tygodniu. Bardzo lubię ten układ na start – bo jest prosty, logiczny i nie wymaga kombinowania z podziałem na partie. Nie musisz zastanawiać się, kiedy zrobić nogi, kiedy plecy, kiedy pośladki, a kiedy brzuch. Masz gotową strukturę i po prostu wiesz, co masz robić.

A to – w szczególności na początku – naprawdę potrafi zrobić ogromną różnicę.

Co znajdziesz w programie?

W GlowUp.Home znajdziesz rozpisane treningi, ćwiczenia, serie, powtórzenia i wskazówki techniczne. Do tego zdjęcia, filmiki oraz aktywne linki, żebyś nie musiała w połowie treningu szukać w internecie, jak wygląda dane ćwiczenie albo czy na pewno dobrze je rozumiesz

Zależało mi na tym, żeby program był nie tylko ładny, ale przede wszystkim praktyczny. Taki, który otwierasz i wiesz, co robić – bez konieczności tworzenia własnych rozpisek, skakania między przypadkowymi filmikami czy poczucia, że ZNOWU musisz wszystko ogarnąć sama.

Dodałam też tabelę progresu do druku i aktywny plik Excel, bo bardzo wierzę w moc monitorowania swoich działań. Nie w obsesyjne rozliczanie się z każdej rzeczy, tylko w budowanie świadomości. Czasem nie widzisz jeszcze dużej różnicy w lustrze, ale widzisz, że zrobiłaś kolejne treningi, wróciłaś po gorszym dniu, albo wykonałaś ćwiczenie pewniej niż to było na początku. I właśnie wtedy wręcz namacalnie zauważasz, że ten proces naprawdę się dzieje – a ja bardzo bym chciała, żebyś umiała to zauważyć.

Dla kogo jest GlowUp.Home?

Ten program jest dla Ciebie, jeśli chcesz zacząć ćwiczyć w domu i potrzebujesz jasnego planu, a nie kolejnej porcji chaosu. Jeśli próbowałaś już przypadkowych treningów, ale szybko traciłaś zapał, masz mało czasu i chcesz wiedzieć, co konkretnie zrobić, kiedy już znajdziesz te 30-40 minut dla siebie albo kiedy siłownia na ten moment to dla Ciebie zbyt wysoki próg wejścia (ale czujesz, że chcesz zacząć!). 

Będzie też dobrym wyborem, jeśli jesteś osobą początkującą i chcesz wejść w trening siłowy na spokojnie i bez jakiejkolwiek presji, że od razu musisz wszystko umieć. Bo nie musisz Początki są właśnie po to, żeby się uczyć – w końcu każdy kiedyś zaczynał!

I tutaj od razu chcę zaznaczyć jedną rzecz: GlowUp.Home nie zrobi treningu za Ciebie. Żaden program tego nie zrobi Nie obiecam Ci cudów po tygodniu, bo nie wierzę w takie obietnice i zwyczajnie nie chcę ich sprzedawać Mogę Ci natomiast dać strukturę, która pomoże Ci ruszyć z miejsca. Plan, który zdejmie z Ciebie konieczność zgadywania – i początek procesu, który możesz dopasować do swojego życia, zamiast próbować dopasować całe życie do tego procesu

Jak zacząć ćwiczyć w domu bez presji?

Moim zdaniem najlepiej zacząć od uczciwej odpowiedzi na pytanie: „Ile tak naprawdę jestem w stanie zrobić w mojej codzienności?”.

Nie w idealnym tygodniu, na urlopie czy wtedy, kiedy wszystko W KOŃCU się uspokoi. W Twoim prawdziwym życiu. Tym, które masz teraz – z pracą, domem, dziećmi, obowiązkami, gorszym snem, zmianami planów i całą resztą rzeczy, które po prostu się dzieją

Jeśli realne są trzy treningi tygodniowo – SUPER! Jeśli na początku dwa – to też lepiej zrobić dwa niż czekać na moment, w którym będziesz mogła zrobić pięć – pamiętaj: „Lepszy jest słabszy czy krótszy trening, niż brak treningu!”. Najważniejsze jest to, żebyś przestała traktować trening jak jakąś akcję specjalną (byle schudnąć), a zaczęła budować z aktywnością fizyczną normalną relację.

Taką bez zajeżdżania się, bez karania ciała i bez podejścia, że jeśli raz coś nie wyjdzie, to cały proces jest do wyrzucenia. Bo jeden gorszy dzień naprawdę nie przekreśla niczego!!! Dużo bardziej liczy się to, czy wrócisz. I wracaj, każdego dnia od nowa

GlowUp.Home jest już dostępny!

Nie będę udawać, że wypuszczenie tego programu to dla mnie tylko kolejny produkt w sklepie To kolejny etap mojej pracy, który bardzo naturalnie wyrósł z tego, co robię od dawna: z własnego doświadczenia, treningu siłowego, konsultacji, rozmów z kobietami i ogromnej potrzeby uporządkowania tego całego chaosu i sprzecznych informacji wokół procesu sylwetki.

Chciałabym, żeby GlowUp.Home trafił do kobiet, które od dawna myślą o tym, żeby zacząć, ale ciągle coś je zatrzymuje. Do tych, które są zmęczone przypadkowymi próbami, nie chcą już szukać codziennie nowego treningu albo które zwyczajnie potrzebują prostego, konkretnego początku.

Nie musisz być „idealnie gotowa” – wiem jak to jest, been there, done that! Serio – czasem wystarczy, że masz plan, trochę przestrzeni na podłodze i decyzję, że tym razem nie zaczynasz od rewolucji, tylko od pierwszego kroku. Pamiętaj (jeśli czytałaś mojego e-booka): Jeden dzień na raz.

Long story short: GlowUp.Home jest już dostępny w sklepie. Jeśli chcesz zacząć ćwiczyć w domu z gotowym programem, bez chaosu i zgadywania, możesz dołączyć tutaj:

Mam nadzieję, że tym razem nie odłożysz projektu pt. „Lepsza ja” na wieczne NIGDY i w końcu powalczysz o siebie, swoją sylwetkę i samopoczucie we własnej skórze. Ale na swoich zasadach i w sposób dopasowany do Twojego życia i przede wszystkim – DO CIEBIE. 

Premierowa cena jest aktywna jeszcze tylko przez chwilę – wiesz co często mówię… „Kup teraz lub żałuj później”? No to teraz powiem dokładnie to samo

A więcej o programie przeczytasz TUTAJ.

Trzymaj się ciepło i powodzenia w Twojej drodze!

Zdjęcia: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN ARTYKUŁ? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

 zostawisz pod nim komentarz,
 zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
 dołączysz do mnie na TikToku.

Nie wiem, czy to kwestia wieku, dzieci, czy po prostu tego etapu życia, w którym aktualnie się znajduję, ale coraz częściej doceniam takie aktywności, które nie wymagają ode mnie wielkiej logistyki, idealnych warunków i całego dnia przygotowań. Takie, które można wpisać w zwykłą codzienność, a nie tylko w wakacyjny wyjazd raz do roku. I chyba właśnie dlatego SUP-y tak dobrze wpasowały się w nasze obecne życie, a pytanie o to, jaka deska SUP na początek będzie najlepsza, przestało być dla mnie czysto teoretyczne

i

Jaka deska SUP na początek?

Trzy tygodnie temu przeprowadziliśmy się do nowego domu i jedną z rzeczy, które najmocniej odczułam w tej zmianie, jest bliskość natury – a przede wszystkim jeziora, które mamy teraz dosłownie kilka minut od domu Po latach mieszkania w bloku to jest dla nas naprawdę duża zmiana, bo nagle wyjście nad wodę nie musi być dużą wyprawą planowaną z wyprzedzeniem, tylko czymś, co można zrobić dużo bardziej spontanicznie.

Wcześniej wyjazd nad jezioro kojarzył mi się głównie z pakowaniem połowy mieszkania, większą logistyką i takim bardziej klasycznym plażowaniem, a teraz już zupełnie inaczej patrzę na taką formę odpoczynku. I właśnie dlatego coraz częściej pływamy rekreacyjnie na SUP-ach. Traktujemy to bardziej jako rodzinny sposób na aktywny odpoczynek niż tylko aktywność fizyczną (w której trzeba się udoskonalać), a przede wszystkim jako bycie wszyscy razem – czego przy codziennym pędzie zwykle nie mamy tak wiele, jak byśmy tego chcieli.

Aleks ma obecnie niespełna 11 lat, Oliwka 7 – oboje świetnie pływają, bo od najmłodszych lat chodzą na lekcje pływania, ale mimo to bardzo pilnujemy zasad bezpieczeństwa. Na SUP-ie kamizelka jest dla mnie podstawą – i dla dzieci, i dla dorosłych – wychodzę z założenia, że nawet jeśli ktoś potrafi dobrze pływać, bezpieczeństwo nie powinno zależeć od tego, czy „damy radę”.

Nie jest też tak, że SUP pojawił się u mnie znikąd! W ubiegłym roku miałam już okazję pływać na desce w ramach zajęć na AWF-ie (podczas studiów podyplomowych) i wtedy patrzyłam na to bardziej od strony ruchu, balansu i koordynacji. Dzisiaj patrzę na SUP dużo szerzej, bo widzę w nim nie tylko aktywność fizyczną, ale też bardzo prosty sposób na odpoczynek, który naprawdę da się wpleść w swoje życie bez większego problemu

Czym właściwie jest SUP?

SUP to skrót od stand up paddle, czyli pływania na stojąco z wiosłem. W praktyce wygląda to tak, że stajesz albo siadasz na specjalnej desce, bierzesz wiosło i… płyniesz Brzmi prosto i rzeczywiście sama idea jest prosta, ale właśnie w tym tkwi jej największy urok. Nie trzeba od razu mieć doświadczenia sportowego czy świetnej kondycji, żeby w ogóle spróbować.

Najbardziej lubię w SUP-ie to, że można go używać na przeróżne sposoby – niezależnie od tego, czy masz ochotę na spokojne pływanie po jeziorze, aktywność dla całego ciała czy zabawę z dziećmi – a jednocześnie ciało cały czas pracuje! W końcu wciąż utrzymujesz równowagę, kontrolujesz pozycję i angażujesz mięśnie do pracy – ale bez poczucia, że właśnie robisz trening

Dla mnie to ogromny plus, bo bardzo lubię aktywności, które nie są karą dla ciała, tylko czymś, co przychodzi nam bardziej naturalnie. Podobnie przecież myślę o treningu siłowym – wyznaję podejście, że on też nie powinien być wiecznym „zajeżdżaniem się”, tylko narzędziem, które pomaga czuć się sprawną i pewną siebie Z SUP-em jest podobnie – tylko w wersji wodnej i dużo bardziej… wakacyjnej

SUP może być też fajnym rozwiązaniem dla osób, które szukają aktywności mniej oczywistej niż siłownia, bieganie czy rower. Nie zastąpi oczywiście regularnego treningu (!), jeśli ktoś ma konkretny cel sylwetkowy czy sportowy, ale jako rekreacyjna forma ruchu sprawdzi się naprawdę super – szczególnie latem, kiedy aż chce się być bliżej wody

Przypominam, że jestem na Instagramie! @blondpanidomu – zachęcam do obserwacji 

Jaka deska SUP na początek – dmuchana czy twarda?

Jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z SUP-em, to pierwsze pytanie zwykle brzmi: wybrać deskę dmuchaną czy twardą? I chociaż oba rozwiązania mają swoje zalety, ja na start zdecydowanie skłaniałabym się ku desce dmuchanej – w szczególności, jeśli planujesz wykorzystywać ją przy pływaniu rekreacyjnym i rodzinnych wyjazdach, kiedy to sprzęt trzeba jeszcze gdzieś przechować i później przewieźć (a najlepiej bez tej całej logistycznej gimnastyki).

Twarda deska może być świetna, ale wymaga miejsca do przechowywania i odpowiedniego transportu. Dmuchana jest pod tym względem dużo bardziej praktyczna – bo po spuszczeniu powietrza można ją spakować do plecaka i zabrać nad jezioro, na wakacje czy weekendowy wyjazd. Dla mnie, przy dwójce dzieci i całym naszym rodzinnym „ekwipunku” – to mega ważny element, bo serio nie potrzebuję kolejnej rzeczy, która na pozór miała być fajna, a ostatecznie generuje obciążenie i… i tak jej nie używamy

Jeśli więc szukasz praktycznego rozwiązania na start, dobrym wyborem może być deska dmuchana do pływania na stojąco. Taki model po napompowaniu daje stabilne podłoże do pływania, a po spuszczeniu powietrza jest dużo łatwiejszy do przechowywania i transportowania niż klasyczna, twarda deska.

I to jest to – moment, kiedy to wyobrażenia spotykają się z rzeczywistością Bo kiedy chcemy po prostu zacząć pływać (a nie spędzić trzy wieczory na kompletowaniu sprzętu i zastanawianiu się, jak przewieźć deskę nad wodę) – praktyczne rozwiązania naprawdę robią różnicę.

Jeszcze kilka lat temu SUP kojarzył mi się bardziej z czymś, co wypożycza się na wakacjach niż sprzętem, który można mieć po prostu dla siebie. Teraz wygląda to zupełnie inaczej, bo dmuchane deski SUP są dużo łatwiej dostępne niż kiedyś, a przy tym znacznie prostsze w transporcie i przechowywaniu niż mogłoby się wydawać. Zwłaszcza dla rodziny to spory plus – bo taka deska może szybko stać się nie tylko wymyślnym gadżetem na urlop, ale stałym elementem letnich weekendów.

Jak wybrać deskę SUP i na co zwrócić uwagę przed zakupem?

Jeśli zastanawiasz się, jak wybrać deskę SUP i od czego w ogóle zacząć, nie zaczynałabym od najbardziej zaawansowanych parametrów – tylko od kilku prostych rzeczy, które realnie wpływają na komfort pływania. Wybór pierwszej deski SUP może na początku wydawać się skomplikowany, bo nagle pojawiają się te wszystkie długości, szerokości, maksymalne obciążenie, ciśnienie, rodzaje finów i cała masa pojęć, których wcześniej człowiek nie potrzebował do szczęścia  

Najważniejsza dla początkującej osoby jest stabilność. I to bez dwóch zdań Im szersza i bardziej uniwersalna deska, tym łatwiej poczuć się pewnie na wodzie – to ma znaczenie zwłaszcza wtedy, kiedy dopiero uczysz się wstawać, łapać balans albo pływasz razem z dzieckiem. Pierwsze wejście na deskę nie zawsze wygląda kolorowo – czasem bardziej przypomina negocjacje z własnym ciałem, ale to jest ZUPEŁNIE normalne. Twoje ciało dopiero musi nauczyć się nowej pozycji, podłoża i tego, że woda pod Tobą jednak nie jest bez ruchu

Drugą ważną rzeczą jest maksymalne obciążenie deski. Nie chodzi tylko o Twoją wagę, ale też o to, czy zabierasz ze sobą dziecko, torbę, butelkę wody, ręcznik czy inne potrzebne rzeczy. Przy rodzinnym pływaniu ten parametr ma duże znaczenie, bo dzieci mają wyjątkową zdolność pojawiania się na desce rodzica „tylko na chwilę” – która potem zwykle trwa zdecydowanie dłużej niż chwilę Przy wyborze deski warto sprawdzić maksymalne obciążenie podane przez producenta i potraktować je poważnie – w szczególności, jeśli planujesz pływać z dzieckiem (albo zabierać na deskę dodatkowe rzeczy).

Warto też spojrzeć na długość i szerokość deski. Bardzo wąskie, sportowe modele zostawiłabym osobom, które już wiedzą, czego chcą i mają większe doświadczenie. Na początek jednak lepiej wybrać coś bardziej uniwersalnego, stabilnego i jak wspomniałam wcześniej – wybaczającego błędy. Podobnie jak w treningu – najpierw budujemy podstawy, uczymy się techniki, a dopiero w następnej kolejności kombinujemy z trudniejszymi wariantami.

Dużym ułatwieniem jest również zestaw akcesoriów. Jeśli kupujesz pierwszą deskę, dobrze jest mieć od razu wiosło, pompkę, fin (czyli statecznik montowany od spodu deski), leash, zestaw naprawczy czy plecak transportowy – zamiast zastanawiać się, co jeszcze trzeba dokupić. Sama bardzo doceniam takie rozwiązania, bo zdejmują z głowy część decyzyjności, a w końcu tej przy dzieciach, domu i pracy mamy na co dzień wystarczająco dużo

Przy pierwszej desce SUP zwróciłabym więc uwagę przede wszystkim na to, czy:

★ jest stabilna,
★ ma odpowiednie maksymalne obciążenie,
★ nadaje się do rekreacyjnego pływania po jeziorze i
★ jest wygodna w przechowywaniu.

Dopiero później zastanawiałabym się nad bardziej szczegółowymi parametrami

Deska SUP dla początkujących – dlaczego warto wybrać model Allround?

Kiedy zaczynasz czytać o deskach SUP, bardzo szybko możesz trafić na różne nazwy (i oczywiście każda z tych desek ma swoje zastosowanie), ale jeśli mówimy o osobie początkującej, rodzinie z dziećmi albo kimś, kto chce po prostu rekreacyjnie pływać po jeziorze, to najbardziej rozsądnym wyborem będzie deska typu Allround.

SUP Allround to najbardziej uniwersalna opcja i jednocześnie najlepsza deska SUP na początek. Nie jest przesadnie specjalistyczny, nie wymaga zaawansowanych umiejętności i daje to, czego na początku najbardziej potrzebujesz: stabilność, komfort i poczucie bezpieczeństwa. Deski tego typu są zwykle szersze, bardziej przewidywalne na wodzie i łatwiejsze w manewrowaniu – dlatego tak dobrze sprawdzają się nawet przy pierwszych próbach pływania

Bo na początku naprawdę nie chodzi o to, żeby mieć najszybszą deskę albo sprzęt, który wygląda najbardziej profesjonalnie. Dużo ważniejsze jest to, żeby wejść na deskę, poczuć się w miarę pewnie i nie mieć wrażenia, że każdy nieskoordynowany ruch kończy się wpadnięciem do wody – zwłaszcza, jeśli obok pływają Twoje dzieci (albo planujesz zabrać któreś z nich ze sobą).

Model Allround będzie dobrym wyborem także wtedy, kiedy nie masz jeszcze sprecyzowanego stylu pływania. Jednego razu będziesz chciała popłynąć spokojnie kawałek dalej, kolejnym posiedzieć na desce z dzieckiem, a jeszcze innym po prostu pobawić się na wodzie blisko brzegu? Bez problemu Właśnie dlatego wychodzę z założenia, że deska SUP dla początkujących nie powinna być zbyt specjalistyczna – na start zdecydowanie lepiej wybrać sprzęt, który wybacza błędy i daje poczucie stabilności.

Cały sprzęt i akcesoria do aktywności na wodzie znajdziesz tutaj:

Czy pływanie na SUP-ie jest trudne?

Moim zdaniem pływanie na SUP-ie nie jest trudne, ale wymaga dania sobie chwili na oswojenie. I to jest chyba najważniejsza informacja, jeśli patrzysz na zdjęcia ludzi stojących swobodnie na deskach i myślisz: „ja tak nie dam rady”. Bo może na początku rzeczywiście będziesz czuć się niepewnie, zaczniesz od pozycji siedzącej (albo od pływania na kolanach) – i to jest jak najbardziej w porządku. W końcu to proces, a Ty z nikim się nie ścigasz

Najlepiej zaczynać na spokojnej wodzie, blisko brzegu, bez dużego wiatru i presji, że od razu trzeba wyglądać, jakby się to robiło od lat. Ja w ogóle bardzo lubię podejście, w którym najpierw oswajamy ruch, uczymy się kontroli i dopiero później dokładamy trudniejsze elementy. Tak samo jest na siłowni, tak samo z każdą nową aktywnością – i tak samo jest z SUP-em

Warto też pamiętać o bezpieczeństwie! Kamizelka asekuracyjna, leash i zdrowy rozsądek – to nie są dodatki dla osób „mniej zaawansowanych”, tylko podstawy. Zwłaszcza wtedy, kiedy pływamy z dziećmi albo na większym akwenie – bo choć jezioro potrafi wyglądać spokojnie, to wiatr i fale mogą zmienić sytuację szybciej, niż nam się wydaje.

Dobrze jest też dać sobie przyzwolenie do tego, że pierwsze pływanie nie musi być długie! Czasem wystarczy kilkanaście minut oswajania się z deską, kilka prób wstania, trochę pływania na kolanach i powrót na brzeg z poczuciem, że było fajnie – i to naprawdę wystarczy Z czasem Twoje ciało złapie balans, głowa przestanie analizować każdy ruch, a pływanie na SUP-ie z razu na raz stanie się coraz bardziej naturalne.

***

A jeśli wciąż zastanawiasz się, czy warto spróbować SUP-a, to z mojego doświadczenia powiem: WARTO. W szczególności, jeśli szukasz aktywności, która łączy ruch, odpoczynek i czas z bliskimi, ale nie dokłada Ci kolejnej presji. Bo czasem najlepszy trening to ten, który wcale nie wygląda jak trening, tylko jak spokojne popołudnie nad jeziorem – czy mogłoby być lepiej?

Artykuł powstał we współpracy reklamowej z marką Movino

Może zainteresuje Cię jeszcze: Jakie rolki dla dziecka na początek?

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN ARTYKUŁ? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

 zostawisz pod nim komentarz,
 zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
 dołączysz do mnie na TikToku.

Jeśli zastanawiasz się, ile powinnaś jeść, żeby schudnąć – I’ve got you girl! To jedno z najczęstszych pytań, jakie zadają sobie kobiety na początku drogi po wymarzoną sylwetkę. Z jednej strony słyszysz: „jedz mniej”, a z drugiej: „za mało też nie powinnaś”. I gdzie tu sens? Prawda jest taka, że wszystko zaczyna się od poznania swojego zapotrzebowania kalorycznego. W tym artykule opowiem Ci: czym jest CPM i PPM, jak obliczyć swoje zapotrzebowanie kaloryczne (kalkulator CPM), ile kalorii jeść, żeby schudnąć i… jak to wykorzystać w praktyce

Co to jest CPM? Ile kalorii potrzebujesz, żeby utrzymać wagę

CPM, czyli całkowita przemiana materii, to liczba kalorii, jaką Twój organizm spala w ciągu dnia. A mówiąc jeszcze prościej: taka, przy której Twoja masa ciała się nie zmienia.

Jeśli zatem jesz:

– tyle co CPM → utrzymujesz wagę,
– mniej → chudniesz, a
– więcej → przybierasz

CPM składa się z trzech elementów:

1/ PPM (podstawowa przemiana materii)
czyli energia potrzebna do życia (oddychanie, praca serca itp.),

2/ Aktywność fizyczna
czyli treningi + codzienny ruch (NEAT – spontaniczna aktywność),

3/ Termogeneza
kiedy organizm zużywa energię nawet na trawienie.

Jak zatem obliczyć swoje zapotrzebowanie kaloryczne (CPM)?

Do tego służą wzory – a jednym z najbardziej dokładnych jest wzór Harrisa-Benedicta (i to właśnie na nim działa mój kalkulator poniżej). Najpierw obliczane jest PPM, a następnie uwzględniana aktywność fizyczna (PAL), dzięki czemu finalnie otrzymujesz swój CPM

Pamiętaj jednak, że każdy kalkulator CPM to tylko punkt startowy.

Jak interpretować CPM? Ile kalorii na utrzymanie, redukcję i masę

Załóżmy, że Twój wynik, jaki podał kalkulator CPM to 2000 kcal. To oznacza, że jeśli chcesz ważyć:

– tyle samo: spożywaj 2000 kcal dziennie,
– mniej: < niż 2000 kcal dziennie (redukcja),
– więcej: > niż 2000 kcal dziennie (masa).

Ile kalorii dziennie, żeby schudnąć? Deficyt kaloryczny krok po kroku

Aby schudnąć, czyli zredukować masę ciała potrzebujesz być w deficycie kalorycznym. Czyli mówiąc bardzo prosto (choć takie proste do zrobienia już nie jest): jeść mniej niż wynosi Twoje CPM.

Ile powinien wynosić deficyt? Najczęściej: 10-15% CPM.

Czyli jeśli Twoje CPM z kalkulatora to już wspomniane 2000 kcal, to zalecana dla Ciebie kaloryka podczas redukcji będzie na poziomie 1700 kcal (czyli deficyt: – 300 kcal).

I z tym nie warto przesadzać! Zbyt duży deficyt może nie tylko spowolnić metabolizm (i później się dziwisz, że waga stoi) czy powodować większe zmęczenie, ale też zaburzać pracę układu hormonalnego i np. prowadzić do zaniku miesiączki. 

Ile kalorii jeść dziennie? Twoje zapotrzebowanie w praktyce

Załóżmy, że Twoje zapotrzebowanie wg kalkulatora CPM to 2000 kcal. Na redukcji masy ciała możesz wejść w deficyt kaloryczny i poruszać się na poziomie ok. 1700 kcal. To już wiesz. Ale teraz najważniejsze: to zapotrzebowanie NIE JEST STAŁE! To nie tak, że raz ustaliłaś swój deficyt i trzymasz się go przez pół roku…

Zapotrzebowanie zmienia się wraz z wagą czy poziomem aktywności fizycznej (i nie tylko), dlatego w świadomym procesie (już niezależnie czy redukcji czy masy) nie tylko warto, ale zdecydowanie powinno się je regularnie aktualizować!

I jeszcze jedno: żaden kalkulator nie jest idealny. Na nasze realne zapotrzebowanie wpływa wiele rzeczy, dlatego wynik CPM powinniśmy traktować jedynie jako punkt wyjścia. Zwykle bardzo problematycznym jest też określenie swojego PAL, dlatego w przeciwieństwie do wielu kalkulatorów internetowych, w swoim dałam szeroki jego wybór.

Podsumowując… jeśli chcesz schudnąć: oblicz swoje CPM, wprowadź niewielki deficyt (i trzymaj się go!), obserwuj swój organizm, monitoruj postępy i na bieżąco weryfikuj, czy zapotrzebowanie się nie zmieniło.

***

A jeśli masz dość zgadywania i chcesz w końcu wiedzieć, ile jeść i co dokładnie robić, żeby zobaczyć efekty  – z chęcią pomogę Ci to sensownie poukładać.

Konsultacja dietetyczno-treningowa 1:1 online to czas, podczas którego przeanalizujemy Twoją sytuację i ustalimy konkretny plan działania dopasowany do Ciebie, Twoich potrzeb i celów. To idealna opcja, jeśli chcesz w końcu przestać kręcić się w kółko i zacząć działać w sposób, który będzie pasował do Twojego życia i co ważniejsze – miał szansę naprawdę zadziałać –>

Zdjęcia: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN ARTYKUŁ? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

 zostawisz pod nim komentarz,
 zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
 dołączysz do mnie na TikToku.

Bo prawda jest taka, że czasem najtrudniej jest uwierzyć w rzeczy, które dla innych są oczywiste I chociaż mam za sobą ponad 3,5 roku treningów siłowych, dziesiątki godzin przepracowanych nad techniką, tysiące przeczytanych stron, całe studia i kolejne studia (które właśnie kończę), mnóstwo praktyki i doświadczeń, to ten wewnętrzny krytyk w mojej głowie i tak zasiewał mi całą masę wątpliwości: „A co jeśli nie jesteś wystarczająca? A co, jeśli ktoś zapyta o coś, czego nie wiesz? A co, jeśli… po prostu Ci się nie uda?”. Pewnie dobrze znasz te myśli, prawda?

To combo ekscytacji i lęku, kiedy wchodzisz na kolejny level. Niby chcesz, wiesz, że potrafisz, a i tak się boisz… I właśnie dlatego tak bardzo chciałam napisać ten artykuł – bo to nie jest kolejny post o „nowej usłudze”, tylko o procesie, przez który sama musiałam przejść. O tej mieszance adrenaliny i wątpliwości, o robieniu rzeczy „mimo że” i „pomimo wszystko” – i też o syndromie oszusta, który potrafi odezwać się nawet wtedy, kiedy masz za sobą twarde kompetencje i realne doświadczenia. To wszystko jest częścią mojej historii i pracy nad wejściem w ten nowy (ekscytujący i przerażający zarazem) etap mojego życia.

Ale jest też druga strona. Ta pewna siebie, konsekwentna, pełna wiary w siebie i… jak to napisała mi jedna z Was – „tak bardzo Twoja”. Bo gdzieś pomiędzy kolejnymi treningami, studiami, tworzeniem treści i codziennym życiem zaczęłam zauważać coś, co właściwie stało przede mną od dawna: że to, co robię, naprawdę pomaga innym. Że Wasze wiadomości, zdjęcia, pytania, maile, długie rozmowy w DM-ach – to wszystko od jakiegoś czasu prowadziło mnie dokładnie tu. I chyba wreszcie to zobaczyłam… a może po prostu dałam sobie na to zgodę

Kiedy kilka miesięcy temu usiadłam z kubkiem matcha latte i zaczęłam spisywać pierwsze ramy konsultacji, poczułam takie dziwne połączenie: właśnie tego strachu, trochę ekscytacji, ale przede wszystkim poczucia, że to jest w końcu coś, co tak naprawdę ze mną rezonuje. Coś, co wcale nie jest „produktem”, ale naturalnym przedłużeniem tego, co robię przecież od tak dawna. I chyba nigdy nie zapomnę momentu, w którym pomyślałam: „Ej, przecież Ty jesteś do tego właściwą osobą na właściwym miejscu!”

Bo kto jak kto – ale ja przecież tak dobrze wiem, jak wygląda początek, cały ten chaos w głowie, chęć zmiany, która miesza się z bezradnością, moment, kiedy stoisz pod wejściem na siłownię i zastanawiasz się, czy nie zawrócić… i przede wszystkim: jak to jest ciągle się podnosić i zaczynać od nowa. Been there, done that.

I to właśnie dlatego powstały moje konsultacje dietetyczno-treningowe 1:1. Bo chcę, żeby każda kobieta, która do mnie przyjdzie, wiedziała, że nie musi być perfekcyjna i że jeden upadek nie świadczy o tym, że to już koniec tej walki. Że nie musi znać nazw ćwiczeń, nie musi wiedzieć, jak wyliczyć deficyt czy w ogóle mieć jakikolwiek plan na start.

A im dłużej tworzę w sieci, tym mocniej utwierdzam się w jednym przekonaniu – żaden, nawet najlepiej zaprojektowany produkt nie „zrobi roboty”, jeśli my sami nie wierzymy w niego w 100%. A ja wierzę – naprawdę wierzę – i mam już w głowie całą ścieżkę, plan na siebie i kierunek, w którym chcę iść przez kolejny rok w tej przygodzie, bo po raz pierwszy od dawna wszystko układa mi się w jedną, spójną całość

Być może u mnie te procesy dopracowywania każdego detalu trwają dłużej niż u innych twórców, którzy potrafią wypuścić coś w tydzień – ale i tak przez te wszystkie miesiące pracy ani razu nie straciłam wiary w to, że prawdziwa wartość zawsze obroni się sama.

Może nikt inny nie siedziałby godzinami w kodzie strony, żeby każdy link działał perfekcyjnie, nikt nie układałby tak rozbudowanej automatyzacji w mailingu, nie poprawiał warstwy graficznej pięć razy z rzędu, nie wyłapywał najmniejszych detali i nie odwalał tej całej pracy, której „nie widać”, ale dla mnie najważniejsze jest to, że JA WIEM, że dałam z siebie wszystko – i to jest fundament, na którym chcę budować dalej.

Trochę się boję, bo każda nowa droga budzi mieszankę emocji, ale uczę się działać w myśl zasady „boję się i robię”. Bo wiem, że największe rzeczy w moim życiu wydarzyły się właśnie wtedy, kiedy robiłam coś pomimo strachu A teraz, kiedy klikam „opublikuj” ten artykuł i start konsultacji staje się faktem, czuję, że wszystko jest po coś i dokładnie TU miałam dojść.

A jeśli jesteś w miejscu, które trochę przypomina moje sprzed kilku lat – pełnym chęci, ale też niepewności – to chcę, żebyś wiedziała jedno: jesteś w dobrych rękach. Bo ja nie zamierzam robić tego po łebkach – chcę być przy Twoim procesie tak, jak nikt nie był przy moim i żebyś czuła, że masz wsparcie, strukturę i drugą osobę, która autentycznie wierzy, że dasz radę. Bo dasz – i ja chcę Ci w tym pomóc

W końcu po wielu latach szukania pomysłu na siebie i walki z własnymi demonami mogę powiedzieć to głośno: jestem gotowa na wszystko, co teraz nastąpi.

Aaaaa! Nie mogę się doczekać tej wspólnej drogi! Widzimy się na stronie konsultacji:

Zdjęcia: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN ARTYKUŁ? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

zostawisz pod nim komentarz,
zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
dołączysz do mnie na TikToku.

i

Tutlo – szkoła angielskiego online i moja szczera opinia o nauce

Moje dzieci uczyły się już angielskiego, ale ja wciąż nie mogłam znaleźć niczego dla siebie, dopasowanego do moich potrzeb i stylu życia.

Niby chciałam, niby szukałam, ale w natłoku obowiązków zawsze coś innego było ważniejsze „na tu i teraz”. A to projekt w pracy, a to zebranie w szkole, albo po prostu zwykłe zmęczenie po całym dniu pełnym spraw do ogarnięcia. Znasz to uczucie, kiedy chcesz zrobić coś dla siebie, ale Twoja energia kończy się szybciej niż lista zadań? No właśnie…

W końcu wyświetliło mi się gdzieś Tutlo – szkoła angielskiego online, o której wcześniej słyszałam coraz więcej dobrego. Zanim jednak zdecydowałam się na naukę, sama – jak pewnie większość z nas – wpisałam w Google hasło Tutlo opinie. Chciałam wiedzieć, jak to wygląda od środka tak naprawdę, czy lekcje online w moim przypadku mają jakikolwiek sens i co równie ważne – czy to nie będzie kolejny kurs, do którego stracę zapał po tygodniu

Dziś, już z perspektywy czasu mogę opowiedzieć Ci, jak wygląda nauka z Tutlo w praktyce. Zapraszam Cię zatem gorąco do przeczytania mojej szczerej recenzji – bez lania wody, ale też z konkretnymi plusami i minusami. Bo to nie będzie tylko kolejna „opinia o kursie”, ale historia o tym, że nauka angielskiego w dorosłym życiu naprawdę może być przyjemna, jeśli tylko znajdziesz sposób, który działa

i

i

Dlaczego tak długo odkładałam naukę angielskiego (i może Ty też tak masz)

Czy ogarnęła Ci kiedykolwiek myśl, że nauka angielskiego owszem, jest ważna, ale… zawsze znajdzie się coś ważniejszego? Bo do mnie wracała wielokrotnie.

Praca, dzieci, dom, spotkania, projekty, zakupy i obowiązki, które nigdy się nie kończą. W moim przypadku dochodzi jeszcze prowadzenie firmy, więc nawet jeśli w głowie miałam ambitny plan na naukę, to w praktyce kończyło się na „zacznę w przyszłym miesiącu” Tylko że ten „kolejny miesiąc” przychodził i mijał z prędkością światła – a z nauką angielskiego w natłoku codziennych zadań nie było mi jakoś po drodze

I choć czułam, że naprawdę CHCĘ mówić po angielsku z większą swobodą, to totalnie nie miałam przestrzeni na dojazdy do szkoły, stałe godziny zajęć czy klasyczne kursy. Po prostu nie miałam kiedy wcisnąć tego – w mojej głowie – kolejnego zobowiązania. Aż w pewnym momencie dotarło do mnie, że im dzieci stają się bardziej samodzielne, tym mniej mam wymówek To był moment, kiedy realnie zaczęłam naprawdę szukać rozwiązania, które da się wpleść (bez szkody) w moje życie rodzinne, pracę i codzienny chaos.

Bo może i nie mam czasu na godzinne lekcje stacjonarne, ale 20-30 minut – np. zamiast bezcelowego scrollowania telefonu – już TAK I właśnie wtedy pomyślałam sobie, że nauka angielskiego online (ale tylko taka z elastycznym podejściem!) może być odpowiedzią na to, czego szukałam od lat. Brzmi znajomo?

i

Przypominam, że jestem na Instagramie! @blondpanidomu – zachęcam do obserwacji

i

Jak działa Tutlo – szkoła angielskiego online dla dorosłych?

No dobra, ale przejdźmy do konkretów

Większość opinii o Tutlo powtarza, że to szkoła, w której naprawdę liczy się praktyka, a nie teoria. I muszę przyznać, że już po pierwszej lekcji odniosłam dokładnie takie samo wrażenie! W Tutlo nauka opiera się na rozmowie, zatem zamiast biernie słuchać – reagujesz (tak, jak potrafisz), co sprawia, że język angielski z czasem zaczyna Ci przychodzić totalnie naturalnie

Sama platforma działa bardzo intuicyjnie – po zalogowaniu możesz wybrać, czy interesują Cię lekcje indywidualne, grupowe zajęcia online czy kursy do samodzielnej pracy, a następnie dobrać temat, poziom i lektora. Do wyboru są zarówno polscy lektorzy, jak i native speakerzy, więc dosłownie KAŻDY może uczyć się tak, jak lubi najbardziej.

Co więcej, Tutlo oferuje ponad 80 autorskich kursów tematycznych – od konwersacji i biznesu po podróże czy codzienne sytuacje. Wszystko odbywa się na żywo, w formie krótkich spotkań, które z łatwością możesz dopasować do swojego planu dnia. To właśnie ich autorska metoda Tutlo 360° – czyli podejście, które łączy praktykę, elastyczność i kontakt z żywym językiem.

Jeśli chcesz sprawdzić, jak to działa w praktyce, możesz zajrzeć tutaj

i

i

Jak wygląda nauka z Tutlo – z mojej perspektywy

i

Jedno muszę przyznać: Tutlo naprawdę pozwala uczyć się po swojemu. Wreszcie nie mam wrażenia, że nauka języka to kolejny punkt na liście „to do”, tylko coś, co mogę wpleść w swoje życie dokładnie wtedy, kiedy mi pasuje

Poniżej zebrałam rzeczy, które najbardziej mnie przekonały – i kilka drobiazgów, które mogłyby być nieco lepsze

i

Co jest super w Tutlo:

★ Nauka na własnych zasadach
Możesz wybrać godzinę, która naprawdę Ci odpowiada – nawet jeśli to wtorek o 7:43

★ Brak marnowania czasu na dojazdy
Zajęcia odbywają się w pełni online, więc wystarczy laptop lub tablet z dostępem do internetu.

★ Pełna wolność wyboru lektora
W platformie czeka ponad 4 tys. lektorów i native speaker’ów z całego świata.

★ Uczysz się tylko tego, na czym Ci zależy
Możesz dopasować zajęcia do swoich potrzeb – zarówno jeśli chodzi o tematykę, jak i tryb nauki.

★ Wygoda i w pełni wykorzystany czas
Cała nauka opiera się na krótkich (20 min), ale intensywnych konwersacjach.

★ Praktyka zamiast suchej teorii
Dzięki metodzie Tutlo 360° bez problemu pozbędziesz się bariery językowej!

i

Co mogłoby być lepsze?

Czasami trudno zdecydować, którego lektora wybrać – jest ich po prostu tak wielu Może zająć Ci chwilkę, zanim znajdziesz tego idealnego „dla siebie” – ale chyba lepiej w tę stronę, prawda?

Jeśli jeszcze miałabym się do czegoś przyczepić, to do tego, że lekcje trwają „tylko” 20 minut – bo zanim się obejrzysz, już koniec! Z drugiej strony to właśnie ten format sprawia, że łatwiej się zmotywować i utrzymać regularność.

***

Od siebie dodam, że tutaj w procesie motywacji działa połączenie zasady niskiego progu wejścia i efektu Zeigarnik.

Bo im mniejszy wysiłek jest potrzebny, żeby zacząć, tym większa jest szansa, że w ogóle… zaczniemy. Dlatego krótkie lekcje (np. 20 min.) w kursach takich jak Tutlo działają tak dobrze – mózg nie postrzega tego jako „duże zobowiązanie”, tylko jako coś łatwego do wpasowania w naszą codzienność.

Dodatkowo, wspiera nas drugi wspomniany efekt, który mówi o tym, że łatwiej jest nam zacząć zadanie, gdy wiemy, że możemy je szybko zakończyć Na mnie w kontekście lekcji angielskiego to zadziałało ekstra, zatem – just start, a reszta już pójdzie z rozpędu

i

i

Nauka angielskiego dla dorosłych online – tylko w Tutlo! 

i

Z perspektywy czasu nauki z Tutlo mogę śmiało powiedzieć jedno – to naprawdę działa

Nie dlatego, że znalazłam magiczny sposób na naukę angielskiego, ale dlatego, że w końcu trafiłam na metodę, która dopasowała się do mnie, a nie odwrotnie. Nie muszę rezygnować z pracy, planów ani rodzinnych obowiązków, żeby robić coś dla siebie 20 minut rozmowy z lektorem potrafi zrobić ogromną różnicę – i w motywacji, i w pewności siebie.

To nie jest kolejny kurs, który zaczynasz z zapałem i kończysz po tygodniu. Tutlo to po prostu wygodny sposób na to, by codziennie zrobić mały krok w stronę większej swobody w mówieniu. I jeśli miałabym przekazać Ci jedną rzecz po tych wszystkich lekcjach, to byłoby to właśnie to: nie czekaj na „lepszy moment”.

Po prostu ZACZNIJ – od jednej darmowej lekcji

Jestem też bardzo ciekawa Twojej opinii! Koniecznie daj mi znać w komentarzu, czy próbowałaś już nauki z Tutlo, a jeśli nie – napisz, co zwykle powstrzymuje Cię przed rozpoczęciem nauki angielskiego?

Współpraca reklamowa: Tutlo – szkoła angielskiego online

Zdjęcia: More for Family Fotografia

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN ARTYKUŁ? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

zostawisz pod nim komentarz,
zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
dołączysz do mnie na TikToku.

Lato jest już z nami w pełni, a wraz z nim nadszedł też czas na odświeżenie letniej garderoby. W tym sezonie stroje kąpielowe damskie zyskują zupełnie nowy wymiar – nie tylko jako element plażowego outfitu, ale też część codziennych, wakacyjnych stylizacji. Zobacz, jakie fasony i kolory teraz królują – bez zbędnego kombinowania, w duchu wygody i swobodnego stylu

Modne stroje kąpielowe damskie na lato – jakie fasony i kolory królują w tym sezonie?

1. Minimalizm z lekkim twistem = czarny strój z marszczeniami

Czarny, dwuczęściowy kostium kąpielowy to klasyka sama w sobie… ALE! Tutaj minimalizm spotyka się z detalem: delikatne falbanki, efektowne drapowania i niewielki, błyszczący akcent, który przykuwa wzrok – bez przesady, ale z charakterem

Taki fason świetnie będzie wyglądał w połączeniu z plażową narzutką – może to być czysta biel czy ecru, z lekkiej, przewiewnej tkaniny. Całość nabiera wtedy spokojnego i eleganckiego vibe’u. Do tego klapki, okrągłe okulary i gotowe – powstał nam look, który sprawdzi się nie tylko na plaży, ale i podczas letniego spaceru po deptaku.

Stroje kąpielowe damskie w tym stylu pasują też do luźnych spodni z wiązaniem w talii – możesz je więc spokojnie spakować nawet na krótki wypad typu city break.

___
Ten strój kąpielowy damski to: góra od bikini z falbaną + dół od bikini brazilian

Przypominam, że jestem na Instagramie! @blondpanidomu – zachęcam do obserwacji

Modne stroje kąpielowe damskie – moje propozycje

2. Zwierzęcy print & koraliki = bikini z pazurem

Dla fanek mocniejszych akcentów – bikini w zwierzęcy print z biżuteryjnym wykończeniem. Tutaj całe clue leży właśnie w detalu: drobne koraliki przy miseczkach dodają strojowi szczypty wakacyjnej zabawy (ale bez przesady ).

Świetnym uzupełnieniem będzie luźno narzucona oversizowa koszula – może być w kolorze piaskowym albo w odcieniu delikatnego beżu, żeby zrównoważyć całość. Do tego delikatne brązowe klapki lub sandały z paseczkami i gotowe! Ten look ma w sobie coś z luzu Bali, ale spokojnie odnajdzie się też nad naszym polskim Bałtykiem.

Pro-tip: jeśli chcesz całość jeszcze uzupełnić, postaw na minimalistyczne dodatki – np. materiałową opaskę lub kapelusz z szerokim rondem.

___
Ten strój kąpielowy damski to: góra od bikini ze zwierzęcym motywem + dół od bikini ze zwierzęcym motywem

Może zainteresuje Cię jeszcze: Jak nosić spodnie z wysokim stanem?

Modne stroje kąpielowe damskie na lato – jakie fasony i kolory królują w tym sezonie?

3. Pastelowy fiolet i warkoczykowe ramiączka = strój w stylu boho

Na koniec coś dla tych, które lubią miksować fasony i szukać nowych połączeń. Stroje kąpielowe damskie świetnie sprawdzą się też w duecie ze spódnicą – a w szczególności te w ciekawym kolorze. Pastelowy fiolet to hit tego sezonu – łagodny, przyjemny dla oka i baaaardzo stylowy!

Góra od stroju ma tu podwójne ramiączka zaplecione w warkoczyki – to z pozoru subtelny boho akcent, ale w rzeczywistości taki, który zdecydowanie robi robotę. Możesz zestawić go ze spódnicą mini (np. o kroju A) albo narzucić na kostium lekkie pareo. Do tego plażowe klapki, okulary przeciwsłoneczne i wakacyjna stylówka gotowa

W tej wersji kostium z powodzeniem pełni funkcję topu – więc jeśli po plaży wybierasz się na lemoniadę czy lody w mieście, nie musisz się specjalnie przebierać. Serio: góra od kostiumu + spódniczka = nowy wakacyjny klasyk!

___
Ten strój kąpielowy damski to: góra od bikini + dół od bikini – w kolorze fioletowym

Modne stroje kąpielowe damskie na lato – letni styl bez wysiłku

Trwający sezon letni wcale nie wymaga wielkich przygotowań – wystarczą 2-3 dobrze dobrane stroje kąpielowe damskie oraz kilka narzutek i dodatków, które łatwo Ci będzie miksować. 

Niezależnie od tego, czy stawiasz na retro falbanki, wolisz zwierzęce printy czy pastelowe akcenty – wakacyjny styl da się zbudować prosto, wygodnie i po swojemu. Bez presji i niepotrzebnego nadmiaru. Dokładnie tak, jak lubisz najbardziej  

I jeszcze jedno: koniecznie podziel się w komentarzu, który strój kąpielowy najbardziej trafił w Twój gust!

Artykuł powstał w ramach współpracy reklamowej

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
• dołączysz do mnie na TikToku.

W wakacje postanowiliśmy zaproponować naszemu 10-latkowi coś zupełnie nowego Zamiast kolejnego krótkiego wyjazdu w okolicy, padło na coś nieco bardziej ambitnego – tygodniowy obóz językowy dla dzieci z native speakerami w Angloville – Angielskiej Wiosce.

W tym wpisie opowiem, jak wyglądał taki wyjazd z perspektywy mamy, co działo się na miejscu, jak zorganizowane były zajęcia i co najważniejsze –  jak poradził sobie Aleks. Jeśli zastanawiasz się nad takim obozem dla swojego dziecka – ten tekst z pewnością będzie dla Ciebie pomocny Zapraszam do czytania!

Obóz językowy dla dzieci z Angloville – czy warto?

Dlaczego wybraliśmy obóz językowy zamiast „zwykłych” kolonii?

W zeszłym roku Aleks po raz pierwszy wyjechał sam – na czterodniowy adapt camp. To był dobry test na początek. W tym roku przyszedł czas na coś więcej – pełen tydzień samodzielności, ale też czegoś, co będzie wartościowe nie tylko towarzysko, ale również pod względem edukacyjnym

Na obóz językowy dla dzieci z Angloville trafiłam kilka miesięcy wcześniej i mówiąc zupełnie szczerze – ich podejście od razu mnie ujęło. Wyjazd bez klasówek czy nauki w ławkach. Język angielski miał „wchodzić” do głowy przy okazji ruchu, zabawy, czy różnego rodzaju codziennych sytuacji.

Program Angloville Kids – na który się zdecydowaliśmy – skierowany był dokładnie do dzieci w wieku Aleksa (7-10 lat), z podziałem na grupy wiekowe i świetnie dopasowanymi aktywnościami. A co najważniejsze – dzieci miały przebywać z native speakerami i wchodzić z interakcje z językiem przez minimum 60 godzin w ciągu tygodnia czasu

Dla mnie była to szansa, by Aleks mógł przełamać barierę językową, a dla niego – po prostu… wakacyjna przygoda. Win-win!

i

i

Zanurzenie w języku – czyli jak działa Angloville Kids?

Angloville Kids to coś więcej niż obóz językowy dla dzieci –  to Angielska Wioska, czyli świetna przygoda w naturalny sposób łącząca zabawę i naukę Programowi przyświeca idea, że języka uczymy się najlepiej wtedy, gdy… wcale nie czujemy, że się go uczymy

Przez 7 dni dzieci zanurzone są w języku angielskim w towarzystwie swoich rówieśników oraz native speakerów z wielu części świata. W interakcje z językiem wchodzą podczas różnego rodzaju gier, zajęć, wspólnych posiłków czy projektów kreatywnych. Pozwala im na to na takie „zanurzenie” w środowisku językowym i dosłownie chłonięcie wiedzy 

W ramach programu „Kids” – na który mogą jechać dzieci w wieku 7-10 lat – dzieci dzielone są jeszcze na dwie grupy wiekowe, dzięki czemu każda aktywność jest dodatkowo dostosowana do ich aktualnego etapu rozwoju, umiejętności czy zainteresowań.

W ciągu dnia dzieci poznają też ciekawe tematy: od kosmosu, poprzez emocje i sport, aż po roboty, jedzenie i dinozaury. I co najfajniejsze – uczestnicy w trakcie trwania programu biorą też udział w projektach artystycznych, grach terenowych czy wycieczkach tematycznych. To wszystko sprawia, że język angielski nie jest czymś „na zewnątrz” – on po prostu dzieje się przez cały dzień.

i

i

i

Jak Aleks poradził sobie na obozie?

Jak wspomniałam wcześniej, to był jego pierwszy tak długi obóz – aż tydzień (13-19 lipca) bez mamy, bez taty, w nowym miejscu i nowymi ludźmi.

Co więcej – jadąc na obóz, nie znał tam nikogo. Przyznam, że początkowo miałam w sobie trochę obaw… przede wszystkim, martwiłam się, czy odnajdzie się w grupie, da radę językowo i oczywiście – czy nie będzie tęsknił. Ale z perspektywy czasu widzę, że to była jedna z tych decyzji, które – choć trochę stresujące na początku – procentują sto razy.

Ostatecznie bardzo szybko się odnalazł i świetnie bawił Już pierwszego dnia złapał kontakt z dwójką chłopców ze swojego pokoju. A potem poszło już z górki 

Jeśli zaś chodzi o lokalizację, to sam odbywał się w Pałacu w Rymaniu (od nas z Poznania to ok. 350 km). Muszę przyznać, że to miejsce naprawdę robi wrażenie. Przepiękne otoczenie, dużo zieleni, pałacowy klimat (trochę jak z bajki!) i jednocześnie wszystko bardzo bezpieczne i świetnie zorganizowane.

Codzienny plan dnia był pełen atrakcji – a dzieci naprawdę nie miały czasu się nudzić. Poza zajęciami językowymi miały też czas na zabawy ruchowe na świeżym powietrzu, zajęcia manualne, czas na poznawanie anglojęzycznej kultury, zabawy integracyjne oraz budowanie więzi, a także wycieczki m.in. na wieżę widokową w Kołobrzegu, która zrobiła na Aleksie duże wrażenie

Fajnym rozwiązaniem była też kwestia telefonów – dzieci miały je tylko przez około godzinę dziennie, co w moim odczuciu dało im przestrzeń na prawdziwą integrację, zamiast siedzenia z nosem w ekranie. I wiecie co? Ani razu nie usłyszałam, że to było coś złego

Z perspektywy czasu widzę, że ten tydzień dał Aleksowi bardzo dużo: poczucie samodzielności, nowe przyjaźnie i pewność siebie – bo w końcu dał sobie radę w obcym języku. I choć początkowo był to (tylko w moim odczuciu) trochę skok na głęboką wodę, to uważam, że naprawdę świetnie sobie poradził

i

Obóz językowy dla dzieci Angloville Kids – czy warto?

i

Moim zdaniem zdecydowanie tak! Jest kilka takich rzeczy, które szczególnie o tym przesądzają:

Nauka angielskiego przez zabawę

Wyjazd z Angloville to brak nudnych lekcji czy siedzenia w ławkach – dzieci uczą się angielskiego w trakcie gier, zabaw i codziennych aktywności. Nie ma klasówek ani presji ocen, to takie naturalne zanurzenie w języku.

Zagraniczni native speakerzy

Przez cały obóz językowy dziecko ma kontakt z native speakerami z różnych krajów (np. z Wielkiej Brytanii, USA czy Australii) z doświadczeniem w pracy z dziećmi. To intensywna immersja – dzieciaki osłuchują się z prawdziwym językiem i przełamują swoje wewnętrzne bariery w mówieniu po angielsku.

Zawieranie nowych przyjaźni

Wyjazd do Angielskiej Wioski = poznawanie rówieśników z całej Polski! Dzieciaki poznają nowych kolegów i koleżanki, a także zawierają przyjaźnie, które mogą trwać długo po zakończeniu obozu. W grupie też jest im raźniej uczyć się języka!

Niezapomniana letnia przygoda
Angloville to naprawdę niezapomniane wakacje. Tydzień pełen przygód, nowych doświadczeń i nauka samodzielności… Dla wielu dzieci (jak w naszym przypadku) to pierwsza taka wyprawa bez rodziców – ekscytująca, ale dobrze zorganizowana i co najważniejsze, bezpieczna i pod kontrolą

Czy warto zapisać dziecko na obóz językowy z Angloville?

Jeśli myślisz o takim wyjeździe dla swojego dziecka, to naprawdę warto rozważyć obóz językowy dla dzieci Angloville Kids

Zwłaszcza, jeśli zależy Ci na czymś więcej niż tylko „kolejnych koloniach”! U nas to był pierwszy taki wyjazd i szczerze? Nie żałuję ani trochę Aleks wrócił zadowolony, pełen wspomnień i dumy z tego, że poradził sobie nie tylko z samodzielnością, ale też z mówieniem po angielsku.

Organizacja była bez zarzutu, kontakt z opiekunami bardzo dobry, a sam zapis – prosty i bez stresu. Co ważne – w sierpniu są jeszcze wolne miejsca na turnusy z wyjazdem z Poznania, Warszawy i Szczecina, więc jeśli jeszcze jesteście na etapie poszukiwań – to ostatni moment, by się zdecydować!

A jeśli zdecydujecie się na rezerwację, to mam specjalnie dla Was mój kod rabatowy BPD100 – wystarczy podać go podczas rozmowy z doradcą językowym, by otrzymać 100 zł zniżki na wakacyjny obóz Angloville 2025.

i

Trzymam kciuki za Waszą decyzję – bo takie wyjazdy naprawdę budują dzieci od środka I koniecznie dajcie mi znać w komentarzu, bo bardzo jestem ciekawa: w jakim wieku Wasze dzieci po raz pierwszy pojechały na obóz?

Artykuł powstał we współpracy reklamowej z Angloville

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
• dołączysz do mnie na TikToku.

Dzisiaj przychodzę do Was z wyczekiwanym przez wielu wpisem, w którym podsumowuję mój proces redukcyjny. Na redukcję weszłam dokładnie 12.02, a zakończyłam ją 6.06, czyli niespełna 4 miesiące później. Dla niektórych może to być długo, dla innych krótko – dla mnie najważniejsze jest to, że udało mi się osiągnąć zamierzony cel, a nawet więcej Jak to się stało, że moja redukcja zakończyła się sukcesem? Ile udało mi się schudnąć w tym czasie? O tym wszystkim opowiem Wam w tym tekście, będą oczywiście zdjęcia przed i po, wykres spadku wagi, a także co najważniejsze – przegląd moich tipów redukcyjnych, które naprawdę działają Zapraszam zatem do czytania!

Redukcja – jak powinna wyglądać? Podsumowanie 4 miesięcy redukcji

Zacznę od tego, że przede wszystkim, by przeprowadzić tę redukcję świadomie i zdrowo, musiałam najpierw poukładać sobie w głowie.

Swoją przygodę ze sportem zaczęłam we wrześniu 2022 roku i od tej pory zaliczyłam wiele wzlotów i upadków. Miałam problemy z motywacją (pisałam o tym TUTAJ), postrzeganiem swojego ciała (TUTAJ), próbowałam jeść intuicyjnie (TUTAJ) i długo szukałam realnego celu sylwetkowego (TUTAJ). Przeszłam zatem długą drogę, zdecydowanie. Co jednak chciałabym, żeby wybrzmiało najbardziej, to to, że zawsze myślałam, że muszę się zajeżdżać, żeby schudnąć, ale okazało się, że MOŻNA INACZEJ.

Przede wszystkim zamieniłam MUSZĘ na CHCĘ.

Bo o ile zawsze powtarzam, że dycyplina >> motywacja, to nic się nie zadzieje samo i jeśli tak naprawdę tego nie chcesz. Warto zatem na start popracować nad mentalem i podejść do procesu redukcji z głową.

Ja w tę redukcję weszłam z konkretnym celem (wiedziałam ile chcę zrzucić) i planem (dietetycznym i treningowym) oraz świadomością, że planuję to zrobić DLA swojego ciała, a nie PRZECIWKO niemu. Bo wiecie, gdybym chciała schudnąć dla schudnięcia, mogłabym to zrobić szybciej i łatwiej – jak kiedyś. Mogłabym stosować głodówki, a potem mierzyć się z napadami na jedzenie i być może również osiągnęłabym swój cel.

Teraz jednak jestem mądrzejsza o wiedzę, że MASA CIAŁA nie równa się jego WYGLĄD i przede wszystkim JAKOŚĆ. Chciałam przeprowadzić tę redukcję w formie zdrowego, jakościowego dla mojego ciała i głowy procesu. Okej, cyferki na wadze były jakimś wyznacznikiem, ale nie jedynym! Nie ważyłam się codziennie, tylko raz na jakiś czas, dawałam sobie chwile na zwolnienie tempa i nie fokusowałam się na redukcji jak na jedynym swoim celu życiowym.

Co więcej, wiedziałam, że to PROCES, więc będzie trwał – i nie zakładałam sobie, że schudnę tyle i tyle w takim i takim czasie. Nie narzucałam na siebie presji, nie rozliczałam się, tylko zaufałam procesowi. Może się powtarzam, ale serio suma małych rzeczy złożyła się u mnie na naprawdę duży efekt

Kiedyś bardzo łatwo się poddawałam nie widząc natychmiastowych efektów albo rezygnowałam przy każdym najmniejszym potknięciu. Teraz potykam się bardzo często, ale totalnie mnie to już nie wzrusza, otrzepuję się i idę dalej – to się nazywa dyscyplina & konsekwencja. Czasem robię mały krok wstecz, ale wiem, że zaraz zrobię kolejne dwa w przód. Serio – może ten wstęp być dla kogoś przydługi, ale moim zdaniem bez poukładania sobie w głowie, nie ma mowy o osiągnięciu wymarzonego celu.

Redukcja – jak zacząć?

CEL – to podstawa, musisz mieć w głowie choć draft tego, co chcesz osiągnąć. Ustal mniej więcej, ile chcesz schudnąć i w jakim czasie. Czy zależy Ci tylko na zrzuceniu tkanki tłuszczowej, czy nad którymiś partiami ciała chcesz dodatkowo popracować?

Nie sugeruj się moim procesem redukcji w 100% – każdy może mieć zupełnie inny cel!

Ja kiedyś bardzo chciałam być chuda i nie rozumiałam, jak to możliwe, że ktoś chodzi na siłownię i chudy nie jest Nie mieściło mi się to w głowie, że moja trenerka fitness wciąż nie ma takiego ciała jak to moje wymarzone, skoro trenuje tak długo i ma tyle sportu w swoim życiu. Wówczas jedynym akceptowalnym dla mnie kanonem była figura typu skinny i serio nie rozumiałam, jak ktoś może nie myśleć tak samo i nie chcieć tego co ja

Jedną z tych rzeczy, której nauczyłam się trenując siłowo jest to, że KAŻDY MOŻE MIEĆ INNY CEL SYLWETKOWY! Każdy! Każdy ma inny gust, kompleksy i dąży do innych efektów. Coś, co dla mnie jest super, dla innej osoby może niekoniecznie takie być. Ale nie byłam taka mądra na początku, to wszystko przyszło z czasem Teraz mam o wieeeele większe zrozumienie dla innych – because I been there, done that – i co jeszcze ważniejsze: lepiej rozumiem siebie i swoje własne cele

No dobra, zatem przechodząc do konkretów: podrzucam Wam 10 sprawdzonych i skutecznych redukcyjnych tipów. Niech Wam służą

i

Sprawdzone tipy na redukcję – co tak naprawdę działa?

1/ Deficyt kaloryczny

Ustalenie odpowiedniego deficytu to coś, od czego warto wyjść. Mówiąc bardzo prosto: żeby schudnąć, trzeba być w deficycie kalorycznym. W tym celu musisz wyliczyć swoje CPM (ilość energii uwzględniająca wszystkie wydatki energetyczne zapewniająca utrzymanie aktualnej masy ciała) – dzięki czemu dowiesz się, ile kalorii dziennie musisz sobie dostarczać, by utrzymać aktualną masę ciała.

Następnie ustalasz poziom deficytu kalorycznego i odejmujesz tę wartość od CPM. Zazwyczaj jest to 200-500 kcal – zdrowa redukcja zakłada utratę od 0,5-1 kg tygodniowo. Więcej o deficycie pisałam TUTAJ. Przykładowo, jeśli Twoje CPM wynosi 2000 kcal, to spożywanie 1700 kcal dziennie zapewni Ci deficyt kaloryczny.

Dalej już „tylko” monitorujesz swoje postępy, ważysz się co jakiś czas (nie za często!) i oceniasz skuteczność redukcji. Ja swoje pomiary wpisywałam do aplikacji Fitatu i aplikacja automatycznie po dodaniu każdego nowego pomiaru dostosowywała mi nową wartość deficytu.

I co ważne – nie sugeruj się poziomem kcal innych osób! Każdy ma inne CPM, bo bierze ono pod uwagę również codzienną aktywność fizyczną – u mnie na końcówce redukcji dzienna kaloryka oscylowała na poziomie 2100 kalorii dziennie. A mimo to, redukcja postępowała świetnie – just trust the process!

2/ Post przerywany

Na ten temat napisałam cały artykuł, jeśli zatem planujesz go włączyć do swojego planu, to polecam mocniej zgłębić temat TUTAJ.

Mi stosowanie postu przerywanego bardzo pomogło w procesie redukcji. Ja stosowałam post typu IF w trybie 16/8, co polegało na tym, że jadłam przez 8 godzin w ciągu dnia, a po tym następowała 16-godzinna przerwa. Zaczynałam zatem jeść o godz. 10:00, a kończyłam ok. 18:00. Są jednak różne rodzaje postów, wszyscy też funkcjonujemy w różnych trybach, mamy różne prace i w ogóle sytuacje, zatem powtórzę się: to, co jest dobre dla jednej osoby, niekoniecznie zadziała również dla innej.

Mi jednak znacznie łatwiej było zacząć jeść później rano, niż np. zamykać okienko żywieniowe o 16 i od tej godziny nic już nie jeść do rana. Uprzedzam, że chwilkę zajmuje wejście w ten tryb i nauczenie organizmu funkcjonowania w inny sposób, natomiast po pewnym czasie wszystko się reguluje.

Ja obecnie wieczorem już nie czuję „ssania” na jedzenie, nie czuję głodu i co najważniejsze – nie objadam się na noc ponad miarę, a z tym „spustem” wieczorem zwykle miałam największy problem.

Przeczytaj jeszcze: Jak zmotywować się do ćwiczeń? 5 moich sposobów

i

Sprawdzone tipy na redukcję – co tak naprawdę działa?

3/ Przemyślana dieta

Trafiłam jakiś czas temu na taką myśl, że to, co dla innych jest dietą, w rzeczywistości jest prawidłowym żywieniem i nie mogłabym ująć tego lepiej.

Nie postrzegam teraz codziennego jedzenia jako środka do celu, tylko po prostu staram się jeść racjonalnie i różnorodnie. Wypróbowuję nowe przepisy, nie ograniczam się, bo już wiem, że nie tyje się od konkretnych produktów tylko od nadwyżki kalorycznej. Dopóki zatem będziesz się mieścić w ustalonym przez siebie deficycie kalorycznym – waga i tak będzie spadać.

W swoim sposobie żywienia (zatem nie na „specjalnej diecie”) nie wykluczałam zatem żadnej grupy produktów. Już od dłuższego czasu staram się jednak świadomie wybierać produkty spożywcze wysokiej jakości, z dobrym składem i różnorodne.  Celuję też w produkty i potrawy wysokobiałkowe, bo białko jest makroskładnikiem o wysokim indeksie sytości – co oznacza, że jego spożycie zapewnia uczucie „pełności” na dłużej.

Zatem dieta redukcyjna wysokobiałkowa jak najbardziej może wspierać w redukcji masy ciała. Temu, jak jeść intuicyjnie i sycąco poświęciłam cały akapit TUTAJ. Aktualnie, od kilku miesięcy pracuję również nad e-bookiem redukcyjnym zawierającym przepisy wysokobiałkowej, zatem stay tuned! A najlepiej już teraz zapisz się do mojego newslettera >> ZAPISZ SIĘ <<, żeby jako pierwsza dowiedzieć się, jak już prace nad nim dobiegną końca

4/ Trening „redukcyjny”

Według rzetelnych źródeł wiedzy, trening siłowy na redukcji cechować powinna duża intensywność i różnorodność ćwiczeń, z większym naciskiem na ćwiczenia izolowane, superserie oraz cardio. Przykładem takiego treningu może być trening obwodowy FBW (full body workout), gdzie wykonujemy ćwiczenia z nieco mniejszym obciążeniem (50-60% ciężaru maksymalnego), ale przy większej ilości powtórzeń (12-20).

Ja mam nieco inne spojrzenie na redukcyjny trening siłowy – moim zdaniem celem na redukcji powinno być utrzymanie ciężaru, którym trenowało się wcześniej na masie czy utrzymaniu. Tak naprawdę dla samego procesu redukcji rodzaj treningu nie ma aż tak dużego znaczenia – faktycznie zgadzam się z podejściem 80/20, gdzie w 80% wpływ na spadek masy ciała będzie miał deficyt kaloryczny (dieta), a tylko 20% – aktywność fizyczna.

Oczywiście trening siłowy w moim procesie redukcji był jak najbardziej obecny, w zakresie 2-3 treningów w tygodniu + treningi na uczelni, natomiast moim zdaniem nie ma się co fiksować na konkretnym rodzaju treningu czy liczbie powtórzeń, żeby trening był „na redukcję”.

Siłownia, pośrednio owszem jest elementem wspierającym proces redukcji (spalając kalorie poprzez trening wprowadzamy się w większy deficyt), ale bez utrzymania deficytu kalorycznego i tak nie będziesz w stanie zredukować tkanki tłuszczowej. Tutaj wracamy do CELU – pytanie zatem, co nim dla Ciebie jest. Dla mnie, poza redukcją masy ciała było również utrzymanie siły oraz wyrzeźbienie sylwetki, dlatego trening siłowy był i jest obecny w tym procesie

i

Redukcja – jak powinna wyglądać?

5/ Celowana suplementacja

To kolejny temat – rzeka, natomiast również istotny w procesie redukcji. Silne podstawy naukowe w rozbudowie masy mięśniowej i poprawie wydolności stoją za takimi suplementami diety jak: monohydrat kreatyny i odżywki białkowe (np. izolat białka).

Kreatyna nie spala bezpośrednio tłuszczu, ale pomaga w zachowaniu masy mięśniowej oraz zwiększa siłę i wytrzymałość podczas treningów, a także wspiera regenerację = co przekłada się na efektywniejszą redukcję. Z kolei odżywki białkowe są źródłem aminokwasów egzogennych, które chronią tkankę mięśniową podczas redukcji + odpowiednie spożycie białka wspiera sytość (min. 1,6 g białka/ kg m.c.), zatem pośrednio również wspomagają proces redukcji.

Warto rozważyć również stosowanie suplementów przyspieszających metabolizm o udowodnionym działaniu, jak kofeina, czy zmniejszających apetyt – np. zawierających chrom. Tak naprawdę suplementacja to kwestia mocno indywidualna (pisałam o tym szerzej TUTAJ), warto zatem dobrać je stricte po siebie, a najlepiej wcześniej sprawdzić ewentualne niedobory Do tego oczywiście właściwa podaż wody i środków izotonicznych oraz sen i odpowiednia regeneracja (więcej o wodzie TUTAJ).

Motywacja bywa kapryśna – raz jest, raz jej nie ma. Ale to właśnie dyscyplina pozwala działać nawet wtedy, gdy totalnie Ci się nie chce. I nie, to nie znaczy, że przez 4 miesiące byłam jak maszyna – też miałam gorsze dni i chwile zwątpienia. Tylko, że teraz potrafię już sobie z nimi radzić i nie rzucam wszystkiego, bo jakaś jedna rzecz mi poszła nie tak

Przede wszystkim, traktowałam ten proces nie jak karę, ale formę troski o siebie – i to właśnie ta zmiana w głowie sprawiła, że nie potrzebowałam jakieś specjalnej siły woli, żeby pójść na trening czy zjeść coś wartościowego. To po prostu stało się moją codziennością – choć dawna ja w życiu by nie uwierzyła, że teraz tak mówię

i

Redukcja – podsumowanie 4 miesięcy redukcji

Czy warto było? Bez dwóch zdań – TAK. To był właściwie pierwszy proces redukcji w moim życiu, przez który przeszłam totalnie świadomie Bez spiny, bez wygórowanych oczekiwań, step by step

Zredukowałam masę ciała o niespełna 9 kg (niżej podrzucam fotki „PRZED” & „PO”, jest też filmik TUTAJ), ale dużo ważniejsze dla mnie jest to, że czuję się nie tylko piękniejsza, ale też silniejsza i… po prostu lepiej w swoim ciele. Wiem, że jestem na dobrej drodze i nie kończę tej redukcji z myślą „ufff, nareszcie koniec”, tylko traktuję to jako proces dbałości o siebie, w którym trwam już 3 lata + i planuję wiele kolejnych

Jeśli jesteś gdzieś na początku tej drogi, pamiętaj: nie musisz być perfekcyjna. Wystarczy, że będziesz wytrwała. Trzymam za Ciebie kciuki! A jeśli chcesz, żeby Ci było raźniej – zostań ze mną na dłużej

i

Zdjęcia: BPD.Company

SPODOBAŁ CI SIĘ TEN WPIS? BĘDZIE MI BARDZO MIŁO, JEŚLI:

• zostawisz pod nim komentarz,
• polubisz mój fanpage na Facebooku,
• zaobserwujesz mój profil na Instagramie,
• dołączysz do mnie na TikToku.